LOST series: 10 χρόνια μετά. Τι συνέβη στο Series Finale;

23 Μαίου 2010. Προβολή τελευταίου επεισοδίου LOST. Τι συνέβη τελικά; Βλέπαμε 6 σεζόν μάταια; Και όμως ΌΧΙ!

10 χρόνια πριν τελείωσε η προβολή της επικής σειράς LOST!
Άφησε σε μεγάλο μέρος του κοινού – μαζί και σ’ εμένα – μια απογοήτευση, κυρίως με την ερμηνεία ότι όλα όσα βλέπαμε τόσα χρόνια ήταν μάταια μιας και όλοι ήταν από την αρχή νεκροί. Ε λοιπόν όχι. Ήρθε η ώρα να αποκατασταθεί η αλήθεια, και να επανέλθει το LOST στο βάθρο των καλύτερων σειρών στην ιστορία.

ΤΙ ΣΥΝΕΒΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΣΤΟ LOST

Στο φινάλε δεν συμβαίνει τίποτα τέτοιο. Όσα έγιναν στο νησί είναι πραγματικά, και το λέει ξεκάθαρα ο πατέρας του Τζακ στο τέλος όταν ο Τζακ βλέπει το κενό ανοιχτό φέρετρο. Το ξαναλέω: Όσα έγιναν στο νησί είναι πραγματικά, και μόνο «τώρα» είναι όλοι νεκροί. Που βέβαια το ΤΩΡΑ είναι σχετικό, μιας και δεν υπάρχει χρόνος με την γραμμική έννοια μετά θάνατον. Δεν πέθαναν όλοι ταυτόγχρονα!
Αυτό ίσως νομίσαμε όταν τους είδαμε όλους μαζί, και συμπεράναμε ότι όλοι πέθαναν μαζί, άρα δεν πήγαν ποτέ στο νησί. Αλλά «Εκεί» -στην Εκκλησία- ο χρόνος δεν κυλά το ίδιο, απλά όλοι φτιάξανε αυτή την «πραγματικότητα» για να βρεθούν ξανά όσοι στιγματίστηκαν από το νησί και για εκείνους που το σημαντικότερο γεγονός της ζωής τους ήταν να βρεθούν σε αυτό το νησί. Γι’ αυτό και στο τέλος δεν είναι όλοι οι ήρωες εκεί, λείπει ο Μάικλ, ο Γουόλτ, και άλλοι.. Επίσης ο Μπεν δεν μπαίνει μέσα, ίσως έχει πράγματα να κάνει ακόμα με την Άλεξ. Μια τελευταία εξιλέωση;
Θα μπορούσα να πω κι άλλα, αλλά με μεγάλη χαρά βρήκα χτες αυτό το βίντεο που ανέβηκε 6 μήνες πριν, και λέει ακριβώς την παραπάνω ερμηνεία μαζί με κάποιες άλλες λεπτομέρειες. Διαρκεί 12 λεπτά, και αξίζει πραγματικά. Δείτε το!

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΜΕ ΤΟ ΦΙΝΑΛΕ

Στο διά ταύτα όμως.. Γιατί ρε παιδιά δεν καταλάβαμε το φινάλε;
Πρέπει να θυμήσω ότι τότε η σειρά παιζόταν για 6 χρόνια, και το κοινό την παρακολουθούσε επεισόδιο επεισόδιο.. Με τα forums να παίρνουν φωτιά, και τις ερμηνείες των fans ήδη να έχουν σκεφτεί άπειρα διαφορετικά φινάλε, μοιραία οι προσδοκίες αυξάνονται σε τέτοιο βαθμό, ώστε όποιο κι αν ήταν το φινάλε, πάντα θα απογοήτευε.
Επίσης κάπου είχαμε κουραστεί, γιατί 6 χρόνια είναι αυτά.. Και μιλάμε για 2004-2010, που δεν ξέραμε τι πάει να πει Σειρά από το εξωτερικό που σε καθηλώνει, κλπ κλπ, όπως τώρα με NETFLIX και άλλα..

Τώρα στην καραντίνα, είδα τη σειρά ξανά, αλλά αυτή τη φορά σερί. Στα 00s βλέπαμε το LOST επεισόδιο-επεισόδιο και όταν τελείωνε η σεζόν, περιμέναμε υπομονετικά για την επόμενη και ξανά μετά οι προβολές. Όμως το LOST είναι μια σειρά με πάρα πολλές λεπτομέρειες που ο θεατής πρέπει να παρατηρεί και να θυμάται, αλλιώς κάπου χάνεται το νόημα στην πορεία.

Ξαναβλέποντας όλα τα επεισόδια, συνειδητοποιώ το προφανές: ενώ στην πραγματική ζωή σαν θεατής περνούν 6 χρόνια, στον κόσμο του LOST πρέπει να μην έχουν περάσει ούτε 6 μήνες σύνολο!
Σκεφτείτε ότι ότι οι πρώτες 3 σεζόν είναι απλά περίπου 100 μέρες στο νησί, η 4η σεζόν έχει τα flash-forwards όπου τα γεγονότα στο νησί εκτυλίσσονται λίγες μέρες με τον επιστήμονα Φαραντέυ και τους δικούς του, η 5η σεζόν είναι οι λίγες μέρες στην Dharma το 1977 και αντίστοιχα λίγες μέρες στο νησί για όσους βρέθηκαν εκεί με το αεροπορικό της Ajira το 2007, και τέλος η 6η σεζόν που εξηγεί παράλληλα το supernatural παρελθόν του νησιού με τον Τζέικομπ και τον αδερφό του, τις περιπέτειες με τον Μαύρο Καπνό που διαρκούν επίσης λίγες μέρες μέχρι τον θάνατό του, καθώς και το «εναλλακτικό» σύμπαν που το αεροπλάνο δεν έπεσε ποτέ, μέχρι την τελική αποκάλυψη ότι στο εναλλακτικό σύμπαν -και μόνο εκεί!- είναι όλοι νεκροί.

Το θέμα είναι πως το LOST έχει συνέχεια παράλληλες ιστορίες (DHARMA initiative, οι αριθμοί, το hatch, οι OTHERS, flash-backs/flash-forwards) και πόσα άλλα, και αυτή είναι η ομορφιά του, ειδικά το δέσιμο στο μοντάζ. Οπότε μπορεί να βλέπεις λόγου χάρη 3 επεισόδια, και πρακτικά να αφορούν 1 μέρα. Σαν θεατής όμως αν έχεις διανύσει 3 βδομάδες, και στην πορεία ξεχνάς κάποιες σημαντικές λεπτομέρειες (το PREVIOYSLY ON LOST βοηθά να θυμόμαστε μεγάλα γεγονότα, αλλά όχι τις λεπτομέρειες), κάπου εκεί θεωρώ ότι αρχίζουν τα προβλήματα κατανόησης και στενής παρακολούθησης όλων των ιστοριών.

ΕΙΧΑΝ ΣΚΕΦΤΕΙ ΤΟ ΦΙΝΑΛΕ ΟΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΙ;

Δεν πιστεύω ότι οι σεναριογράφοι δεν είχαν σκεφτεί το τέλος. Από την 1η σεζόν (το 2ο μέρος του PILOT!) υπάρχουν νύξεις για τον Τζέικομπ, το καλό και το κακό (δείτε εδώ) όπου ο Λοκ δείχνει το τάβλι στον Γουόλτ και του λέει:
«Two players. Two sides. One is light, one is dark.» («Pilot, Part 2»)

Ο Damon Lindelof -executive producer και συνδημιουργός του LOST- σχολίασε για το θέμα του λευκού/μαύρου στη σειρά στο παιχνίδι τάβλι του Λοκ: «We did know that when Locke referred to the black and the white, that ultimately that concept was going to be personified by two individuals.»

Ίσως το time travel να προστέθηκε στην πορεία, αλλά ήταν πανέξυπνο γιατί λειτουργούσε διπλά: να μάθουμε από πρώτο χέρι τι συνέβη πραγματικά στην Ντάρμα, αλλά ταυτόγχρονα να μαγευτούμε από τα ταξίδια στον χρόνο, κάτι που κάθε άνθρωπος έχει οραματιστεί.

ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΟ LOST ΚΑΙ ΤΗΝ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ

Το LOST έχει ξεκάθαρα υπερφυσικά στοιχεία, τα οποία παραμένουν μέχρι το τέλος. Εξηγούνται πάρα πολλά, πώς δημιουργήθηκε ο μαύρος καπνός (όταν ο Τζέικομπ σκότωσε τον αδερφό του και τον πέταξε στην καρδιά του νησιού -το ΦΩΣ-), το νησί είναι αυτό που κρατά το καλό και το κακό σε μια ισορροπία στον κόσμο, και πολλά άλλα.
Ενδεχομένως οι fans περίμεναν μια ερμηνεία που θα εξηγούσε ρεαλιστικά ό,τι υπερφυσικό βλέπαμε, και γι’ αυτό εντάθηκε η απογοήτευση στο τέλος. Αλλά πάλι μιλάμε για μια λανθασμένη προσμονή από το κοινό, ενώ το LOST από την αρχή χτίζει την μυθολογία του για να σου εξηγήσει αρκετά -όχι κι όλα όμως- γύρω από αυτήν. Πάλι το κοινό πέφτει θύμα της φαντασίας του. Το LOST δεν κρύφτηκε ποτέ, και κανείς από τους δημιουργούς δεν ανέφερε ρητά ότι ενώ συμβαίνουν υπερφυσικά πράγματα το νησί είναι σαν όλα τ’ άλλα! Το νησί είναι ξεχωριστό, και όλοι έπεσαν εκεί για κάποιο λόγο.

Αυτή είναι η ομορφιά του LOST. Η Σειρά παίζει με το μυαλό μας, και αυτά που ξέρουμε ήδη για το καλό το κακό, την επιστήμη, την ηθική, και βάζει την δική της οπτική χωρίς να παίρνει και ξεκάθαρες θέσεις. Ποτέ δεν ξέρεις αν κάποιος χαρακτήρας είναι καλός ή κακός, πάντα αμφιταλαντεύεσαι. Αλλά έτσι δεν είναι και στη ζωή;

Το LOST ισορροπεί στον αιώνιο μύθο της θρησκείας, στο σκοινί της ελεύθερης επιλογής. Εκεί που νομίζεις ότι ποτέ δεν υπήρξε πραγματικά περιθώριο επιλογής σε δύσκολες καταστάσεις, τελικά οι ήρωες επιλέγουν. Κι εκεί που μιλούν για την μοίρα και πώς ήταν γραφτό να έρθουν στο νησί για να φερθούν ανάλογα, τους βλέπουμε να ψάχνουν την δική τους θέση στο νησί, στα γεγονότα, και τελικά να επιλέγουν.

Υπάρχει θεός; Ο Τζέικομπ και ο αδερφός τους είναι κάτι αντίστοιχο με Κάιν και Άβελ; Ο θεατής μπορεί να αφεθεί και να σκεφτεί με βάση την κουλτούρα του και να νιώσει συναισθήματα που αφορούν τον ίδιο. Εξάλλου το LOST απευθύνεται σε όλο τον πλανήτη, οι ήρωες είναι από όλα τα μέρη της Γης, άρα μιλάμε για ένα κοινό πολυπολιτισμικό με πολλά διαφορετικά θρησκεύματα.

Τέλος, ήθελα να αναφερθώ στον ηλεκτρομαγνητισμό και την σύνδεση του με το ΦΩΣ στο νησί – και κατ’ επέκταση με το Καλό και το Κακό. Παλιά δεν το καταλάβαινα και ίσως μου είχε φανεί αυθαίρετο. Τώρα πια όμως πιστεύω ότι αυτή η σύνδεση, είναι η σύνδεσμός μεταξύ επιστήμης και θρησκείας. Σε αρχαίους πολιτισμούς όπου δεν υπήρχε επιστήμη, οι μύθοι λειτουργούσαν σαν επιστήμη, και παράλληλα θρησκεία, και εξηγούσαν τον κόσμο γύρω μας. Θεωρώ πια ότι αυτή η γεφύρωση στη σειρά επιτυγχάνεται με το φως-καλό/κακό-ηλεκτρομαγνητισμό-χωροχρόνο. Οι δημιουργοί φτιάχνουν την δική τους κοσμογονία..
(εδώ ένα τελευταίο σχόλιο για την επανεμφάνιση παρόμοιοι μοτίβου στην 3η σεζόν TWIN PEAKS, όπου ξεκάθαρα ο Λυντς συνδέει τον ηλεκτρισμό και τη φωτιά με θεϊκές ιδιότητες, για τον ίδιο ακριβώς σκοπό).

ΤΕΛΟΣ

Το LOST ξεκίνησε και νομίζαμε ότι είναι μια απλή survivor σειρά, και τελικά μας ταξίδεψε σε μέρη όπου καμιά άλλη σειρά δεν έχει καταφέρει μέχρι τότε (ίσως μέχρι και σήμερα;).
Γι’ αυτό και θα παραμείνει πάντα η σειρά που τα ξεκίνησε όλα.
Και σαν αποχαιρετιστήριο, δείτε εδώ όλα τα bloopers στα γυρίσματα της σειράς, να κλείσει η Σειρά μ’ ένα τεράστιο χαμόγελο βλέποντας τους ηθοποιούς να κάνουν σαρδάμ, να ξεχνούν τα λόγια τους, και να γελάνε με την ψυχή τους!

ΥΓ1: Για παραπάνω λεπτομέρειες γενικά με τη σειρά, υπάρχει το fandom του LOSTPEDIA στα ελληνικά και εδώ στα αγγλικά με πολλά παραπάνω άρθρα.. Καλό κάψιμο!

ΥΓ2: Thumbs up σε όσους είδαν την 1η σεζον σε DVD , νοικιασμένο από το βίντεο κλαμπ της γειτονιάς, και μετά κάθε καλοκαίρι νοίκιαζαν της επόμενης, μόνο και μόνο για να δουν DELETED SCENES/EXTRAS/BLOOPERS και άλλα!
Άλλες εποχές..

‘Cause we’re all to blame.

Take everything left from me
All!
To!
Blame!

How can we still succeed, taking what we don’t need?
Telling lies, alibis, selling all the hate that we breed.
Supersize our tragedies! (You can’t define me or justify greed)
Bought in the land of the free! (Land! Free!)

And we’re all to blame,
We’ve gone too far,
From pride to shame,
We’re trying so hard,
We’re dying in vain,
We’re hopelessly blissful and blind
To all we are,
We want it all with no sacrifice!

Realize we spend our lives living in a culture of fear.
Stand to salute; say thanks to the man of the year.
How did we all come to this? (You can’t define me or justify greed)
This greed that we just can’t resist! (Resist!)

And we’re all to blame,
We’ve gone too far,
From pride to shame,
We’re trying so hard,
We’re dying in vain,
We’re hopelessly blissful and blind
To all we are,
We want it all.
Everyone wants it all with no sacrifice!

Tell me now, what have we done? We don’t know.
I can’t allow what has begun to tear me down,
Believe me now, we have no choice left with our
Backs against the wall!

And now we’re all to blame,
We’ve gone too far,
From pride to shame,
We’re hopelessly blissful and blind
When all we need
Is something true
To believe,
Don’t we all?
Everyone, everyone,
We will fall.

‘Cause we’re all to blame
We’ve gone too far,
From pride to shame,
We’re trying so hard,
We’re dying in vain,
We want it all,
Everyone, don’t we all?

ΥΠΑΡΞΗΚΟΠΗΜΑ.

Η πινακίδα της οδού Ερμού έγραφε «ΑΛΛΑΓΗ ΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ».
Λίγο παρακάτω ένα γκράφιτυ φώναζε «ΥΠΑΡΞHΚΟΠΗΜΑ».
Δεν ξέρω τι με παραξένεψε πιο πολύ.
Έπρεπε να παρατηρήσω καλύτερα
σε ποιο σημάδι
καθυστέρησα παραπάνω το βήμα μου.

Στου Ντε Λα Φου (Πάμε Πετράλωνα) – Xatzifrageta

Ένα δυο τρία είμαι στη καμία λακαμά καλύτερα να πάθω αμνησία
δεν έχω μέλλον δεν έχω όρεξη έχει γίνει και σκατά η τηλεόραση
μα, γράφω στα αρχίδια μου TV και ΟΤΕ ο Χάτζη στρίβει δε ξεφτιλίστηκα ποτέ
καλύτερα με luben και περιθωριακούς κόντρα στο σατανά για λόγους ταξικούς
αλώβητος μέσα στον καπιταλισμό φέρνει ο Βαγγελάκης λυρικό κατακλυσμό
sport da weed you ‘ve got what i need θα σας τα λέω τσάμπα
αν έχετε weed dj civis είσαστε εσείς ο Χάτζη ξεχωρίζει μέσα σε όλους τους mcs
σα το λουλέ μη της το πεις στη μαμά μη το πεις
πως ο Βαγγελάκης έχει γίνει χασικλής και..
Πάμε Πετράλωνα να γίνουν τα ανάλογα τρίφυλλα τετράφυλλα ξανά στου Ντε Λα Φου
Πάμε Πετράλωνα να γίνουν τα ανάλογα τρίφυλλα τετράφυλλα το παίζουμε ξε χου
Πάμε Πετράλωνα να γίνουν τα ανάλογα τρίφυλλα τετράφυλλα ξανά στου Ντε Λα Φου
Πάμε Πετράλωνα να γίνουν τα ανάλογα τρίφυλλα τετράφυλλα το παίζουμε ξε χου
Μαστούρα πως θα κάνει τα flows του Χατζηγιάννη ότι και να κάνει κανείς δε τον εφτάνει
χιπστεράς ποζεράς και καστανάς φουλ ανδρικελιάρης και μεγάλος λακαμάς
σα του Καλλίρη τα ρούχα σου είναι κιτς
and the some livestyle just recolobeach
το αγγλικο πολυ μου παει καλυτερα ελληνικα μιλανε οι μασαοι
σου πα εδω και 5 χρονια να παμε στη σαγκαι μας ειδες στο σιξ ντογκς ντυμενοι ζενται
Πάμε Πετράλωνα να γίνουν τα ανάλογα τρίφυλλα τετράφυλλα ξανά στου Ντε Λα Φου
Πάμε Πετράλωνα να γίνουν τα ανάλογα τρίφυλλα τετράφυλλα το παίζουμε ξε χου
Πάμε Πετράλωνα να γίνουν τα ανάλογα τρίφυλλα τετράφυλλα ξανά στου Ντε Λα Φου
Πάμε Πετράλωνα να γίνουν τα ανάλογα τρίφυλλα τετράφυλλα το παίζουμε ξε χου
Μέτρα ατακες πολλα φυλα πως την βλεπεις την γαντιλα
μας βαλανε αλ ιν με σημαδεμενα φυλλα
βαρεθηκα τις σαπιες μου μπαλαντες θα φτυνω μονο ριμες που ψηνονται οι παντες
οι ετσι οι γιουβετσι οι μικροι και οι μεγαλοι η θεια σου η χοντρη με το ακυρο σανδαλι
οπλες και οποιος δε βγαζει φραση να φτιαξει η δουλεια μου να χαλασει
δεν εδωσα ποτε μου δεκαρακι αν ηθελε ο φουρνος η σοκακι
παμε στου φραγκιαδακη για κανενα μπριζολακι γουσταρει το μαρακι τα χιπ χοπ του βαγγελακη
Πάμε Πετράλωνα να γίνουν τα ανάλογα τρίφυλλα τετράφυλλα ξανά στου Ντε Λα Φου
Πάμε Πετράλωνα να γίνουν τα ανάλογα τρίφυλλα τετράφυλλα το παίζουμε ξε χου
Πάμε Πετράλωνα να γίνουν τα ανάλογα τρίφυλλα τετράφυλλα ξανά στου Ντε Λα Φου
Πάμε Πετράλωνα να γίνουν τα ανάλογα τρίφυλλα τετράφυλλα το παίζουμε ξε χου
Πεπονι και καρπουζι, καρπουζι και πεπονι ηρθε ο Γιαπωνεζος να σου συρει το κασονι
και ρεγκε και ροκακια και ρεγκε και ροκακια στην γειτονια σου ολοι σε φωναζουνε πρεζακια
Πεπονι και καρπουζι, καρπουζι και πεπονι ηρθε ο Γιαπωνεζος να σου συρει το κασονι
και ρεγκε και ροκακια και ρεγκε και ροκακια στην γειτονια σου ολοι σε φωναζουνε πρεζακια….

And I know you’ll be running out of me

When I bring it up
You shut me out
So I keep on writing letters to myself
Are you doing alright
Are you burning out
Are you happy with the way it turned
Running out of you
Running out of you
And I know you’ll be running out of me
Well are you hold up
Are you caving in
Are you happy with the way things have been
Running out of you
Running out of you
And I know you’ll be running out of me
When it starts sinking in
Like quicksand
I can’t stand
Watching the best of me
Go down with
The worst of
When it starts sinking in
Like quicksand
I can’t stand
Watching the best of me
Go down with
The worst of you
Now are you doing alright
Are you burning out
Are you happy with the way things turned out
Running out of you
Running out of you
And I know you’d be running out of me
Running out of you
I’m running out of you
And I know you’d be running out of me