Έχω παίξει σε παράσταση με 4 άτομα κοινό και τη θεωρώ παράσημο στην καριέρα μου.

Η 1η μου συνέντευξη (ως host) στον Dimitris Dimopoulos για την νέα του παράσταση! Για την Duduka ρε γαμώτο!
Τρέξτε να προλάβετε, γιατί έχει λίγες και καλές παραστάσεις.

Duduka Theater

Ο Δημήτρης Δημόπουλος μας μιλά για την Καφρόκρεμά του και την επερχόμενη περιοδεία του! Είναι από τους πρώτους έλληνες standup κωμικούς -από την δεκαετία ’90-, και συνεχίζει ακάθεκτος στον 3ο standup μονόλογό του!  Έχει ένα μοναδικά έξυπνο χιούμορ, που δεν είναι εύκολο να το κατηγοριοποιήσεις. Ακόμα και οι βωμολοχίες στο νέο του έργο, δεν ακολουθούν τα κλασσικά μοτίβα άλλων κωμικών. Το χιούμορ προκύπτει από τον δικό του χαρακτήρα στην σκηνή, από τις καταστάσεις, ενώ ταυτόγχρονα δεν λείπουν και οι «ατάκες» που μένουν χαρακτηριστικές στο κοινό. Τώρα είναι έτοιμος για την νέα του περιοδεία σε επαρχία και Αθήνα, οπότε ήταν η καλύτερη αφορμή να μας απαντήσει σε κάποια καυτά ερωτήματα για την δουλειά του, το youtube και την ελληνική standup σκηνή.

Μετά το «Αντί Διδακτορικού» και την «Υπερπαραγωγή», ήρθε η ώρα για τον τρίτο σου standup μονόλογο, την «Καφρόκρεμα». Από πού αντλείς υλικό για τις παραστάσεις σου και πώς καταλήγεις σ’ένα…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 1.021 επιπλέον λέξεις

Advertisements

I get the fever every time you cross my mind.

Forget the fever down in your heart
I’m sure that fever is gonna be hitting you hard
You say it makes you feel you’re alive
You call your father the moment that fever arrives

It comes easy to, comes easy to you
Just like I do, too

You say your money means nothing to you
But to be honest, your money was all that I knew
Great! Another rich kid topping the charts
But then I heard it and it hit a soft spot in my heart

‘Cause it comes easy to, comes easy to you
Just like I do, too, yeah

(No more rushing)
I get the fever every time you cross my mind
I get the fever every time you cross my mind
I get the fever every time you cross my mind
I get the fever every time you cross my mind

I get the fever every time you cross my mind
I get the fever every time you cross my mind
I get the fever every time you cross my mind
I get the fever every time you cross my mind

I get the fever every time you cross my mind
I get the fever every time you cross my mind

Χλιαρό χειροκρότημα για τα Τέσσερα Κοριτσάκια του Πικάσο.

Duduka Theater

«Τα Τέσσερα Κοριτσάκια» στο Tempus Verum είναι μια δραματοποιημένη ποιητική απόπειρα του Χρήστου Καρασαββίδη. Πρόκειται για το θέατρο του Πικάσο, αλλά πώς μπορεί να κάνει θέατρο ένας ζωγράφος; Το κείμενο πρόκειται για μια καταιγίδα λέξεων όπως τα χρώματα που γεμίζουν έναν καμβά και όταν τον κοιτάς από κοντά δεν βγάζει νοήμα, αλλά όταν απομακρύνεσαι κάτι μοιάζει να δημιουργείται. Ο ίδιος ο Πικάσσο χρησιμοποιεί την μέθοδο που χρησιμοποιούν ο Τζόυς, ο Προυστ και ονομάζεται Stream of consciousness. Με λίγα λόγια, αυτή η μέθοδος συνίσταται στο να αφήνει ελεύθερο το ρεύμα του εσωτερικού μονολόγου όπου «η συνείδηση, η σκέψη, δεν εμφανίζεται σε κομμάτια… Δεν είναι κάτι συναρμοσμένο. Ρέει. Είναι ένα “ποτάμι” ή «ρεύμα” της σκέψης, η της υποκειμενικής εσωτερικής ζωής.» (κατά τον ψυχολόγο Γουίλλιαμ Τζέημς). Το πρόβλημα ήδη ξεκινά με το ότι ο Πικάσο δεν ήθελε να ανέβει ως παράσταση αυτό το έργο, αλλά μόνο να διαβαστεί.

Τα τέσσερα κοριτσάκια (Τζωρτζίνα Λιώση…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 356 επιπλέον λέξεις

Σενάριο; το κοινό – Σκηνοθεσία; Το κοινό – Ιδέες; το κοινό.

Το tailor made comedy είναι κάτι παραπάνω από μια κλασσική κωμική παράσταση που σε κάνει απλά να γελάς και μετά να επιστρέφεις σπίτι και να την βάζεις στο συρτάρι των αναμνήσεων. Στηρίζεται απόλυτα στην φαντασία, και μας κινητοποιεί να ανοιχτούμε ξανά, να επικοινωνήσουμε με το διπλανό μας και να δημιουργήσουμε από το μηδέν. Κάθε παράσταση είναι διαφορετική. Θα μπορούσες να πηγαίνεις ξανά και ξανά και να γελάς όπως ακριβώς την πρώτη φορά. Ο θεατής παύει να είναι απλά θεατής αποκομμένος από το σύνολο κοιτώντας την παράσταση από τον τέταρτο τοίχο του σανιδιού. Είναι κοινωνός της κωμωδίας. Μια απολαυστική εμπειρία και ένας δημιουργικός αυτοσχεδιασμός όπως ήταν τα παιδικά μας αυτοσχέδια παιχνίδια. Γιατί όχι μια «επιστροφή» σε εκείνη την ηλικία και στιγμές που δεν θα τις βρίσκαμε τόσο απλά και αθώα σε κάθε κωμωδία. Αυτή η ομάδα ηθοποιών έχει δημιουργήσει το δικό της στυλ, το δικό της κοινό που ολοένα αυξάνεται και συνέχεια εφευρίσκει νέους τρόπους έκφρασης ανεβάζοντας ταυτόχρονα τον πήχη στην κωμωδία.

Duduka Theater

Φωνές ακούγονται πίσω από την αυλαία.  Κάποιος μας παρακολουθεί! Κάποιος ακούει τι λέμε! Είναι τρεις. Λάμπρος Φισφής, Ζήσης Ρούμπος, Δημήτρης Μακαλιάς! Τρείς πρωταγωνιστές μιας παράστασης. Η παράσταση ξεκινά, μα για ποια «παράσταση» μιλάμε; Πού είναι το σενάριο;

Ο πάγος «σπάει» αμέσως. Ο Φισφής κάνει ερωτήσεις στο κοινό και παίρνει υλικό για τα σκετς. Μην αγχώνεστε, δεν υπάρχει αμήχανη στιγμή, οι πρόθυμοι θεατές σηκώνουν τα χέρια τους να πάρουν τον λόγο και τα ηνία της παράστασης. Μπορεί να δούμε μια δραματική σκηνή να διακωμωδείται, μια σκηνή που εκτυλίσσεται από το διάστημα μέχρι και σε τουαλέτα μπαρ. Το μόνο απαραίτητο είναι να βάλουμε την φαντασία μας να δουλέψει. Τα σκηνικά και τα κοστούμια (Χριστίνα Κωστέα) βγάζουν μια ζεστασιά, σαν να παίζουμε ένα παιχνίδι, και η μουσική (Χάρης Μπότσης, Αλέξανδρος Δημοκράτης ) με τον Μπότση να παίζει live αρμόνιο επάνω στην σκηνή συνοδεύει σημαντικά τα σκετς με ισχυρή δόση χιούμορ.

Οι τρεις ηθοποιοί έχουν…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 507 επιπλέον λέξεις

Χρηματίστε και θα απολαύσετε. Είδαμε Νικολάι Γκόγκολ στο Skrow Theater.

Duduka Theater

Ο θίασος  βρίσκεται στα καμαρίνια, ακριβώς πάνω από τη σκηνή. Οι ηθοποιοί ετοιμάζονται να μας παρουσιάσουν την κλασσική κωμωδία του Νικολάι Γκόγκολ. Σε μια μικρή πόλη όπου τίποτα δεν λειτουργεί σωστά, έρχεται η ενημέρωση πως καταφθάνει ένας επιθεωρητής, να επιθεωρήσει  τους πάντες και τα πάντα. Οι κάτοικοι τρομοκρατημένοι αρχίζουν να τον αναζητούν με στόχο να τον καλοπιάσουν και πάνω στον πανικό τους, πέφτουν σε λάθος άνθρωπο. Ο Χλεστιακόβ σιγά σιγά αντιλαμβάνεται πως τον πέρασαν για άλλον αλλά συνεχίζει τον ψεύτικο ρόλο του για να κερδίσει από αυτούς ό,τι περισσότερο μπορεί.

Όταν ο Γκόγκολ παρουσίασε για πρώτη φορά το έργο του, το 1836 πανικοβλήθηκε τόσο με την αυστηρή κριτική όσο και με τους επαίνους. Η καχυποψία του αυλικού περιβάλλοντος που τον αντιμετώπιζε ως επικριτή της γραφειοκρατίας, όσο και οι ύμνοι των κριτικών που τον είδαν ως τον «κοινωνικό κριτικό της Ρωσίας» ήταν οι βασικοί του προβληματισμοί. Ο ίδιος δεν ήθελε να…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 633 επιπλέον λέξεις

Ο Γκοντό βάζει την απόλαυση και τον πόνο σε μια ατελείωτη αναμονή.

Duduka Theater

Μια περίεργη μορφή μπαίνει στην σκηνή αλλά δεν αναγνωρίζεται από κανέναν, είναι αόρατη.  Ο Βλαδίμηρος και ο Εστραγκόν ονειρεύονται, περιμένοντας κάποιον κύριο Γκοντό. Λίγο παραπέρα, κι άλλοι Βλαδίμηροι και Εστραγκόν, καθρεφτίσματα του εαυτού τους. Πότε θα έρθει, επιτέλους, ο Γκοντό να τους σώσει;

Η σκηνοθεσία της Έλενας Μαυρίδου αποτελεί μια νέα πρόταση στην κλασσική πια τραγικωμωδία του Σάμιουελ Μπέκετ. Βλέπουμε σκηνοθετικές προσθήκες που κύριο μέλημα τους είναι να αναδείξουν τα μύχια ερωτήματα του Ιρλανδού συγγραφέα. Στο κλασσικό έργο υπάρχει ένα δέντρο, εδώ μόνο η απόλυτη ερημιά εξ ου και η μοναδική δεσμίδα φωτός στη θέση του. Οι ήρωες δεν είναι δύο αλλά τέσσερις, κάνοντας μας να σκεφτούμε ότι θα μπορούσε να είναι ατέρμονη αυτή η σειρά. Μπορεί ο καθένας μας να βρίσκεται στη θέση τους. Υπάρχει κι ο αόρατος μαριονετίστας που κινεί τα νήματα, ο Άλλος του νοήματος, υπονοώντας πως ο άνθρωπος δεν είναι κύριος του εαυτού του.

Οι ηθοποιοί…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 655 επιπλέον λέξεις