Though our chains are golden, they’re still just fucking chains.

We’re free to do exactly what we’re told
We’re free to buy what we’re sold
We’re nothing more than slaves my dear
But our chains are made of gold
We’re slaves, we’re slaves, we’re slaves
We’re slaves, we’re slaves, we’re slaves
Though our chains are golden
They’re still just fucking chains

Advertisements

secretly transformed into gold.

μια εισαγωγή.
έρχεται ο καιρός.
επιτέλους θα δούμε τα πρώτα ηλιοβασιλέματα.
η αναμονή πρέπει να τελειώσει.

ήρθαμε σε ένα ξύλινο σπίτι και το κάψαμε με νότες.
πόσοι ήρθαν, έφυγαν, και έμειναν όλα τα τραγούδια για να μας θυμίζουν αυτές τις σταγόνες στιγμών.
δίψασες?
η πηγή ευτυχώς αναβλύζει ακόμα.
όσο η καρδιά μου χτυπά και κάνει αντίλαλο με τη δική σου.

ποιος χειμώνας είναι αυτός?
χα, σίγουρα όχι ο πρώτος.
πάντως επιτέλους έγινε όμορφος.

I’m so much closer than I have ever known.

i`ve been waiting a long time
For this moment to come
I’m destined
For anything…at all
Downtown lights will be shining
On me like a new diamond
Ring out under the midnight hour
No one can touch me now
And I can’t turn my back
It’s too late ready or not at all

I’m so much closer than
I have ever known…
Wake up

Dawning of a new era
Calling…don’t let it catch you falling
Ready or not at all
So close enough to taste it
Almost…I can embrace this
Feeling….on the tip of my tongue

I’m so much closer than
I have ever known…
Wake up
Better thank your lucky stars….

I’ve been waiting for a long time
For this moment to come
I’m destined for anything at all

Dumbstruck
Colour me stupid
Good luck
You’re gonna need it
Where I’m going if I get there…
At all….

Wake up
Better thank your lucky stars….

Learnt to expect nothing.

Sitting target
Sitting waiting
Anticipating
Nothing
Nothing

Life
Is full of surprises
It advertises
Nothing
Nothing

What am I trying to do
What am I trying to say
I’m not trying to tell you anything
You didn’t know
When you woke up today

Sitting target
Sitting praying
God is saying
Nothing
Nothing

Always
Knows the prospects
Learnt to expect
Nothing
Nothing

love her.

Love her
love her from the spring time
love her for the days that you live
Kiss her
kiss her when she’s laughing
kiss her for the nights that you love
And you will know
how very special
it is to love her
and she can feel
the loving grow
with every day you live
Know her,
know the way she’s feeling
know that if you love her she’s yours
Hold her
hold her when she’s crying
hold her till your hearts mend the wound
Keep her till she’s smiling
never let it rain on your love
And you will know
how very special
it is to love her
and she can feel
the loving grow
with every kiss you give
Love her,
Love her
love her from the spring time
love her for the days that you live

All we need is a little more light, a little less weight, a little more freedom.

Dear brothers and sisters
dear enemies and friends

Why are we all so alone here
All we need is a little more hope, a little more joy
All we need is a little more light, a little less weight, a little more freedom.
If we were an army, and if we believed that we were an army
And we believed that everyone was scared like little lost children in their grown up clothes and poses
So we ended up alone here floating through long wasted days, or great tribulations.
While everything felt wrong
Good words, strong words, words that could’ve moved mountains
Words that no one ever said
We were all waiting to hear those words and no one ever said them
And the tactics never hatched
And the plans were never mapped
And we all learned not to believe
And strange lonesome monsters loafed through the hills wondering why
And it is best to never ever ever ever ever ever ever ever ever ever wonder why
So tangle – oh tangle us up in bright red ribbons!
Let’s have a parade
It’s been so long since we had a parade, so let’s have a parade!
Let’s invite all our friends
And all our friends’ friends!
Let’s promenade down the boulevards with terrific pride and light in our eyes
Twelve feet tall and staggering
Sick with joy with the angels there and light in our eyes
Brothers and sisters, hope still waits in the wings like a bitter spinster
Impatient, lonely and shivering, waiting to build her glorious fires
It’s because of our plans man; our beautiful ridiculous plans
Let’s launch them like careening jetplanes
Let’s crash all our planes in the river
Let’s build strange and radiant machines at this jericho waiting to fall

η επιστροφή του σκοτεινού ιππότη.

το «άρθρο» μου για τον σκοτεινό ιππότη. originally published στο μπλογκ της φίλης μου –>
http://kantadelarte.wordpress.com/

1986.
ο άνθρωπος νυχτερίδα επιστρέφει. σαν σκοτεινός ιππότης αυτή τη φορά.
ο Φρανκ Μίλλερ κάνει το θαύμα του.
Παίρνει τον Μπάτμαν από ένα απλό κόμικ για παιδιά και το μετατρέπει σε ένα graphic novel που κάθε του λέξη βγάζει δύναμη και μεγαλείο.
Όπως ακριβώς αξίζει και στον πρωταγωνιστή του.
Δε θα πω πολλές λεπτομέρειες για να μη χαλάσω την έκπληξη της πρώτης ανάγνωσης, απλά λίγες γενικές πληροφορίες για το «κομικό» και διόλου κωμικό αυτό αριστούργημα.
Και, το στόρυ.

Ο Μπρους Γουέιν είναι ηλικιωμένος. Γέρος. 10 χρόνια μακριά από την ενεργό δράση. Όλοι τον θεωρούν νεκρό. Κανείς δεν ξέρει αν κρύβεται, φοβάται ή απλά περιμένει.
Ξεγελάει την αδρεναλίνη του και τον εαυτό του ότι δεν έχει ανάγκη πια τον Μπάτμαν, με το να συμμετέχει σε αγώνες αυτοκινήτων και να ρισκάρει με τον θάνατο πάνω σε τέσσερις τροχούς – όχι όμως του Μπάτμομπιλ. Δεν ξέρουμε γιατί σταμάτησε τόσο καιρό. Κουράστηκε? Πίστευε ότι δεν ήταν άλλο χρήσιμος για το Γκόθαμ λόγω της περασμένης ηλικίας του? Δεν έχει τόσο σημασία.
Γιατί επιτέλους αποφασίζει να επιστρέψει στην ενεργό δράση. Συνέχεια