I caused the iron bells hanging from the necks of our admirable horses to sprout like dangerous plants at the edge of an abyss.

«Magritte was usually coy when asked about the meaning of his works. He typically said they are meaningless because they are paintings, not concepts able to be known. By which he was implying that the intended symbolism is less significant than the feeling someone has when looking at the painting. In this case, he wants to invoke that feeling of the frustration when the pleasurable feelings of acquiring knowledge are denied.»

Advertisements

στάλες στο Σύνταγμα.

μια νέα σειρά από βίντεο/μουσικές ξεκινά.
το πρώτο βίντεο της «Ελαστικότητας του Χρόνου».
music/video: by myself

2001.

ό,τι μιλά, οδηγεί στον φόνο.
έίτε είναι άνθρωπος, είτε εργαλείο.
αυτό μου έμαθες με το ταξίδι σου.

τα χρώματά σου
με τραβούν όλο και πιο κοντά
στους μαρκαδόρους μου

γιατί δεν σταματώ να σκέφτομαι;

η οδύσσεια του διαστήματος ανάμεσα σ’ένα ΝΑΙ και στο ΌΧΙ.

το παιδί των άστρων.
οι γονείς του ονείρου.
το χάος του τίποτά μου.

Το ελληνικό κοινό δεν είναι έτοιμο για αυτή τη Δίκη. Είδαμε Κάφκα στο θέατρο Πόρτα.

Duduka Theater

Ο Γιόζεφ Κ. είναι ήδη στην σκηνή. Τα γρανάζια της παράστασης μπαίνουν σε λειτουργία. Όλο και πιο πολλοί ηθοποιοί εμφανίζονται. Το «δράμα» ξεκινά με μια σύλληψη. Ο Γιόζεφ Κάπα έχει συλληφθεί. Δεν ξέρει την αιτία. Κανείς δεν του την αναφέρει. Ίσως και κανείς δεν την ξέρει. Μπορεί βέβαια να πάει στην δουλειά του αλλά αυτή την στιγμή είναι υπό κράτηση. Και κάπως έτσι το παράλογο ξεκινά..

Ο Θωμάς Μοσχόπουλος από το πρώτο κιόλας σημείωμα στο δελτίο τύπου φαίνεται να επιλέγει το χιούμορ ανάμεσα στις λέξεις και την τραγωδία του ήρωα.  Δεν βλέπουμε πια τον Γιόζεφ Κάπα σαν ένα νευρωτικό, με καταπιεσμένη λίμπιντο, καθώς-πρέπει, πολύ τυπικό και σκεφτικό. Εδώ ο πρωταγωνιστής μας φλερτάρει, και παίζει με τις κατακτήσεις του, ενώ στο έργο και σχεδόν σε όλες τις αποδόσεις του τον νιώθουμε πιο αποστειρωμένο και απλό δέκτη των κατακτήσεων του. Ο Κάπα σχεδόν γελά σε ό,τι του συμβαίνει παρά τα βιώνει όλα…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 545 επιπλέον λέξεις

Παράπονα κάνουν γείτονες για τα γέλια που ακούγονται από το Τempus Verum.

Duduka Theater

Μια παλιομοδίτικη αίθουσα στο Παρίσι. Δύο άνδρες μιλούν για το savoirvivre. Σιγά σιγά οι καλοί τρόποι ξεχνιούνται και ερωτικά τρίγωνα- τετράγωνα στήνονται στη φάρσα τριών ζευγαριών! Πόρτες, μοιχεία, παρεξηγήσεις, ψέματα από έξι χαρακτήρες που προσπαθούν απεγνωσμένα να επιβεβαιώσουν τον ανδρισμό ή τη θηλυκότητά τους αποτυγχάνοντας, ωστόσο, παταγωδώς.

Το Έξυπνο Πουλί συνεχίζεται για δεύτερη χρονιά και δεν είναι τυχαίο. Η σκηνοθεσία των πρωταγωνιστών Μάνος Βαβαδάκης και Γιώργος Κατσής είναι εξαιρετική και χρησιμοποιεί όλα τα μέσα μιας καλής κλασσικής φαρσοκωμωδίας που βρίθει από σουρεαλιστικά στοιχεία. Τα σκηνικά μαζί με τα κοστούμια (Γιωργίνα Γερμανού) μας εισάγουν στην ζεστασιά και τον καθωσπρεπισμό αστικού γαλλικού τοπίου εποχής ενώ έρχονται σε αντίθεση με ό,τι κωμικά ξεδιάντροπο βλέπουμε να εκτυλίσσεται στην σκηνή. Η μουσική μαζί με τον διακριτικό φωτισμό συνοδεύουν όμορφα το παιχνιδιάρικα ερωτικό κλίμα της παράστασης, δίνοντας και τις απαραίτητες στιγμές ρομαντισμού σε κομβικά σημεία του έργου. Οι ερμηνείες των νέων ηθοποιών (Στέλλα Βογιατζάκη, Χαρά –…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 401 επιπλέον λέξεις

Το Δέντρο του Οιδίποδα φλέγεται και καίει μαζί του και τους θεατές.

Μια παράσταση που πραγματικά απήλαυσα!

Duduka Theater

Tαρατα-τζούμ και η παράσταση αρχίζει. Μία σκηνή μπροστά μας αποκαλύπτεται σαν να είναι Τσίρκο με απέραντα πανιά να αιωρούνται.  Το πολυθέαμα που λέγεται «Το δέντρο του Οιδίποδα» δεν χωρά σε λόγια. Μουσική, χορός και λέξεις μας εισάγουν στις πέντε τραγωδίες (Οιδίποδας Τύραννος, Οιδίποδας επί Κολωνώ, Επτά επί Θήβας, Αντιγόνη, Φόνισσες). Όλο το δράμα της γενιάς του Κάδμου εκτυλίσσεται μπροστά στα μάτια μας σαν ενιαίο έργο και όχι σαν δραματικό ποτ-πουρί.

 Ο σκηνοθέτης (Κώστας Γάκης) παίζει με πολλαπλά θεατρικά στοιχεία και δημιουργεί ένα πολυθέαμα που δεν στέκεται στην αφήγηση και την επανιστόρηση του δράματος. Πρόκειται για μια νέα εμπειρία και μας κοινωνεί επιτέλους στη διαχρονία του δράματος, ξέροντας ότι συμβολικοί δεσμοί όπως η οικογένεια  δεν σταματούν σε μια γενιά, αλλά χρειάζεται να πούμε όλη την ιστορία των γενεών για να ερμηνεύσουμε κατάλληλα τα γεγονότα. Οι ηθοποιοί (Μυρτώ Γκόνη, Μάρα Δαρμουσλή, Σταύρος Λιλικάκης, Κώστας Λώλος, Κώστας Μαγκλάρας, Αθηνά Μουστάκα, Κωνσταντίνος…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 538 επιπλέον λέξεις