απίστευτη κλασσική διασκευή Radiohead.

χωρίς λόγια.

Advertisements

Μισέλ Φουκώ – Νόαμ Τσόμσκυ για την Ανθρώπινη Φύση.

Το βίντεο με αγγλικούς υπότιτλους:

altered state of mind.

I told my friends, I’m not coming in
‘Cause there’s a good chance I’ll see you leaving with him
I keep my wits because I hate to sin
But you’d be crying if you knew how I’ve been

Now I’m in this altered state of mind
I just don’t know how to leave it behind
Got away with murder this time
And clearly you are doing just fine
This altered state of mind
I just don’t know how to leave it behind

I told my friends I’m headed home
‘Cause I just might lose my mind
And I can try and hold it in
And only hope there’s an ounce of strength to find

Now I’m in this altered state of mind
I just don’t know how to leave it behind
Got away with murder this time
And clearly you are doing just fine

Νοσταλγία.

νοσταλγία αρχαία ελληνική νόστος (=επιστροφή) + ἄλγος (=πόνος)

ο ψυχικός πόνος και τα γλυκόπικρα συναισθήματα που προκαλούνται από την ανικανοποίητη εισέτι λαχτάρα του γυρισμού στην πατρίδα, σε κάποιον αγαπημένο τόπο ή σε ευχάριστες καταστάσεις που ζήσαμε στην παιδική ηλικία.

Credit Εικόνας:
Pan Pan
Πολύγωνο 3017

She doesn’t know who he is.

As you can see she hasn’t met him yet
She already fell in love I bet
Her keyboard gets slammed by her fingers
But he replies with «OK» every time, every time

She doesn’t know who he is
No, she doesn’t know what he’s up to, oh
She doesn’t know who he is

He doesn’t see her
He sees right through her, oh

She doesn’t know who he is
No, she doesn’t know what he’s up to, oh
Her heart gets broken every time, every time

She doesn’t know who he is
No, she doesn’t know what he’s up to, oh

She doesn’t know who he is
She doesn’t know who she is

θερινή ραστώνη.

ο ήλιος αγέρωχος
η θάλασσα αβολιδοσκόπητη
τα βράχια αδυσώπητα

είπαμε κάποια λόγια
κάναμε κάποιες πράξεις
σκεφτήκαμε κάποιες σκέψεις

καμία στιγμή δεν είναι η ίδια
ψάχνουμε παλιές απολαύσεις
μελαγχολούμε συχνότερα
κλαίμε
ουρλιάζουμε
βουλιάζουμε τους τοίχους με γροθιές και μεθάμε τις αυγές
πέτρες και αλώνια πίνουν μια θάλασσα μικρή
μια μπλε κυριακή ήρθε με ένα χάδι αιώνιο
και ένα χαμόγελο χειμερινού κολυμβητή

γιατί δεν είμαστε ποτέ εκεί που βρισκόμαστε;
γιατί δεν ήμασταν;
πού είμαστε;

θερινή ραστώνη.
αύγουστος, δύο χιλιάδες δέκα οκτώ.