Το ελάφι του Γούντυ Άλλεν.

Κάποτε σκότωσα ένα ελάφι.Και το δένω πάνω στο φτερό του αυτοκινήτου μουκαι οδηγώ για να γυρίσω σπίτι μου από την εθνική οδό.Αλλά αυτό που δεν είχα αντιληφθεί,ήταν ότι η σφαίρα μου δε διαπέρασε το ελάφι.
Του έγδαρε μόνο το κεφάλι, ρίχνοντάς το αναίσθητο.Και περνώ μέσα από το τούνελ Χόλαντ και το ελάφι συνέρχεται.
Έτσι, βρίσκομαι να οδηγώ μ’ ένα ζωντανό ελάφι πάνω στο φτερό μου.
Και υπάρχει ένας νόμος στην πολιτεία της Νέας Υόρκης,που απαγορεύει να οδηγάς μ’ ένα ελάφι που έχει τις αισθήσεις του πάνω στο φτερό σου, Τρίτες, Τετάρτες και Σάββατα.
Και μ’ έχει πιάσει μεγάλος πανικός. Και τότε, μου ‘ρχεται η ιδέα – κάποιοι κάνουν ένα πάρτι μεταμφιεσμένων.
Θα πάω.Θα πάρω και το ελάφι.Θα το παρατήσω στο πάρτι.
Πηγαίνω με το αυτοκίνητο στο πάρτι και χτυπάω την πόρτα.Το ελάφι στέκεται δίπλα μου. Μπαίνουμε μέσα.
Το ελάφι ανακατεύεται με τον κόσμο. Τα πήγε θαυμάσια.Κάποιος τύπος προσπαθούσε να του πουλήσει ασφάλειες επί μιάμιση ώρα.
Έρχονται τα μεσάνυχτα, δίνουν τα βραβεία για το καλύτερο κουστούμι της βραδιάς.
Το πρώτο βραβείο το παίρνουν οι Μπέρκοβιτς, ένα παντρεμένο ζευγάρι που είναι ντυμένο σαν ελάφι.
Το ελάφι παίρνει το 2ο βραβείο. Το ελάφι είναι έξω φρενών.Αυτό και οι Μπέρκοβιτς, χτυπιούνται με τα κέρατά τους στο σαλόνι.
Αρπάζω το ελάφι, το δένω πάνω στο φτερό του αυτοκινήτου μου και τραβάω για το δάσος. Αλλά έχω πάρει τους Μπέρκοβιτς.
Κι έτσι, βρίσκομαι να οδηγώ με δύο Εβραίους πάνω στο φτερό μου.Και υπάρχει ένας νόμος στην Πολιτεία της Νέας ΥόρκηςΤρίτη, Πέμπτη και ιδιαίτερα Σάββατο.
Το επόμενο πρωί, οι Μπέρκοβιτς ξυπνούν μέσα στο δάσος,μέσα σ’ ένα κουστούμι ελαφιού.
Ο κύριος Μπέρκοβιτς πυροβολείται, ταριχεύεται, και κρεμιέται στην αθλητική λέσχη της Νέας Υόρκης.Και η πλάκα είναι, ότι η λέσχη απαγορεύει την είσοδο σε Εβραίους.


»Απ’ όλα τα νούμερα της παράστασης, αυτό με το ελάφι είναι ίσως το πιο δημοφιλές.
Δεν είναι μεγάλο, κι έτσι είναι δύσκολο να βαρεθείς.Έχει αρχή, μέση και τέλος.Πηγαίνει σταθερά προς τα πάνω και δε στηρίζεται σε καλαμπούρια.
Παρασύρει τους θεατές σ’ αυτό το συλλογισμό,σ’ αυτή την ιδέα και την ακολουθούν μέχρι το τέλος.»


Γούντι Άλλεν
Απόσπασμα από το βιβλίο: »Γούντι Άλλεν – Η βιογραφία μιας ιδιοφυίας»

Για σένα ξεσπάνε οι θρήνοι μου.

Τα δεκαπέντε δεν τα ‘κλεισες
κι όμως εμένα ζεμάτισες
και μ’ έμπλεξες βρε ανήλικο,
βρε ανήλικο, βρε ανήλικο.

Μέσα σε μήνες ξεπέταξες
κάλτσες φοράς ολομέταξες
και είσαι νιάτα κι όνειρο
βρε παμπόνηρο, βρε παμπόνηρο.

Για σένα θα πω το τραγούδι μου
τρυφερούδι μου, τρυφερούδι μου.
Στην άκρη του δρόμου ταίρι μου
περιστέρι μου, περιστέρι μου.

Για σένα ξεσπάνε οι θρήνοι μου
βρε λιθρίνι μου, βρε λιθρίνι μου.
Και πάνε χαμένα τα νιάτα μου
σοκολάτα μου, σοκολάτα μου.

Το λαστιχένιο σου κορμί
είναι όλο νιάτα και ορμή
λες και δεν έχει κόκαλα
και είναι πάντα αφράτο.

Εσύ κοιμάσαι πανάθεμα σε
από τις δέκα ως τις οχτώ
κι εγώ γυρίζω σε νανουρίζω
και στο στενό σου ξαγρυπνώ.

Είσαι τόσο ψηλομύτισσα
γιατί είμαι επίμονο αγόρι
και το φιλάκι που σου ζήτησα
θα σου το πάρω με το ζόρι.

Μ’ έκαψες, μ’ έκαψες, μ’ έκαψες
μόνο με μια σου ματιά.
Μ’ άναψες, μ’ άναψες, μ’ άναψες
μες στην καρδιά μου φωτιά.

Μ’ έκαψες, μ’ έκαψες, μ’ έκαψες
μ’ άναψες φλόγα τρελή.
Φίλα με, φίλα με, φίλα με
όσο μπορείς πιο πολύ
για να μου σβήσεις τη φλόγα μου
μ’ ένα γλυκό σου φιλί.

Αφού με αγαπάς – CobaLus

Αφού με αγαπάς – CobaLus

Η επιθυμία να ντύσω με ένα ελληνικό τραγούδι μου το αγαπημένο μου σημείο στην Αθήνα, βρήκε την καλύτερη φωλιά στο κανάλι του Κασετόφωνου.

Λόφος Τουρκοβούνια
24.10.2019

Video : CobaLus
CobaLus: Φωνή, κιθάρα, πιανίκα.

Links:

YouTube: https://www.youtube.com/user/cobalus
Facebook: https://www.facebook.com/CobaLusOfficial/
Instagram: @cobalus
SoundCloud: https://soundcloud.com/cobalus
Poems (in greek): https://bit.ly/2MaT3NV

Στίχοι :

Είσαι τ’ αστέρι που χορεύει στο κενό
Κι εγώ ο ναύτης που παντού τ’ ακολουθώ

Ένα σου νεύμα, μια σου λέξη μια ματιά
Είναι η ανάσα που μου χαρίζεις στα βαθιά

Κι εσύ ψιθυρίζεις, στα μάτια με κοιτάς
Μαγεμένη φωσφορίζεις, και τις λύπες μου πετάς

Η φωνή σου σαν καράβι που σαλπάρει μακριά
Κι εγώ ο ναυαγός σου, περιμένω στη στεριά

Κλείνουμε τα μάτια, μας χαϊδεύει ο βοριάς
Πέφτουνε τα αστέρια, λες πως πέφτουνε για μας

Κι εσύ ψιθυρίζεις, στα μάτια με κοιτάς
Μαγεμένη φωσφορίζεις, και τις λύπες μου πετάς
Ω, κι εσύ δακρύζεις, το χέρι μου κρατάς
Και ο κόσμος λαμπυρίζει, αφού με αγαπάς

Κι εσύ ψιθυρίζεις, στα μάτια με κοιτάς
Μαγεμένη φωσφορίζεις, και τις λύπες μου πετάς
Ω, κι εσύ δακρύζεις, στα μάτια με φιλάς
Και ο κόσμος λαμπυρίζει, αφού με αγαπάς

https://youtu.be/WuEuI-vHA0Y