LOST series: 10 χρόνια μετά. Τι συνέβη στο Series Finale;

23 Μαίου 2010. Προβολή τελευταίου επεισοδίου LOST. Τι συνέβη τελικά; Βλέπαμε 6 σεζόν μάταια; Και όμως ΌΧΙ!

10 χρόνια πριν τελείωσε η προβολή της επικής σειράς LOST!
Άφησε σε μεγάλο μέρος του κοινού – μαζί και σ’ εμένα – μια απογοήτευση, κυρίως με την ερμηνεία ότι όλα όσα βλέπαμε τόσα χρόνια ήταν μάταια μιας και όλοι ήταν από την αρχή νεκροί. Ε λοιπόν όχι. Ήρθε η ώρα να αποκατασταθεί η αλήθεια, και να επανέλθει το LOST στο βάθρο των καλύτερων σειρών στην ιστορία.

ΤΙ ΣΥΝΕΒΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΣΤΟ LOST

Στο φινάλε δεν συμβαίνει τίποτα τέτοιο. Όσα έγιναν στο νησί είναι πραγματικά, και το λέει ξεκάθαρα ο πατέρας του Τζακ στο τέλος όταν ο Τζακ βλέπει το κενό ανοιχτό φέρετρο. Το ξαναλέω: Όσα έγιναν στο νησί είναι πραγματικά, και μόνο «τώρα» είναι όλοι νεκροί. Που βέβαια το ΤΩΡΑ είναι σχετικό, μιας και δεν υπάρχει χρόνος με την γραμμική έννοια μετά θάνατον. Δεν πέθαναν όλοι ταυτόγχρονα!
Αυτό ίσως νομίσαμε όταν τους είδαμε όλους μαζί, και συμπεράναμε ότι όλοι πέθαναν μαζί, άρα δεν πήγαν ποτέ στο νησί. Αλλά «Εκεί» -στην Εκκλησία- ο χρόνος δεν κυλά το ίδιο, απλά όλοι φτιάξανε αυτή την «πραγματικότητα» για να βρεθούν ξανά όσοι στιγματίστηκαν από το νησί και για εκείνους που το σημαντικότερο γεγονός της ζωής τους ήταν να βρεθούν σε αυτό το νησί. Γι’ αυτό και στο τέλος δεν είναι όλοι οι ήρωες εκεί, λείπει ο Μάικλ, ο Γουόλτ, και άλλοι.. Επίσης ο Μπεν δεν μπαίνει μέσα, ίσως έχει πράγματα να κάνει ακόμα με την Άλεξ. Μια τελευταία εξιλέωση;
Θα μπορούσα να πω κι άλλα, αλλά με μεγάλη χαρά βρήκα χτες αυτό το βίντεο που ανέβηκε 6 μήνες πριν, και λέει ακριβώς την παραπάνω ερμηνεία μαζί με κάποιες άλλες λεπτομέρειες. Διαρκεί 12 λεπτά, και αξίζει πραγματικά. Δείτε το!

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΜΕ ΤΟ ΦΙΝΑΛΕ

Στο διά ταύτα όμως.. Γιατί ρε παιδιά δεν καταλάβαμε το φινάλε;
Πρέπει να θυμήσω ότι τότε η σειρά παιζόταν για 6 χρόνια, και το κοινό την παρακολουθούσε επεισόδιο επεισόδιο.. Με τα forums να παίρνουν φωτιά, και τις ερμηνείες των fans ήδη να έχουν σκεφτεί άπειρα διαφορετικά φινάλε, μοιραία οι προσδοκίες αυξάνονται σε τέτοιο βαθμό, ώστε όποιο κι αν ήταν το φινάλε, πάντα θα απογοήτευε.
Επίσης κάπου είχαμε κουραστεί, γιατί 6 χρόνια είναι αυτά.. Και μιλάμε για 2004-2010, που δεν ξέραμε τι πάει να πει Σειρά από το εξωτερικό που σε καθηλώνει, κλπ κλπ, όπως τώρα με NETFLIX και άλλα..

Τώρα στην καραντίνα, είδα τη σειρά ξανά, αλλά αυτή τη φορά σερί. Στα 00s βλέπαμε το LOST επεισόδιο-επεισόδιο και όταν τελείωνε η σεζόν, περιμέναμε υπομονετικά για την επόμενη και ξανά μετά οι προβολές. Όμως το LOST είναι μια σειρά με πάρα πολλές λεπτομέρειες που ο θεατής πρέπει να παρατηρεί και να θυμάται, αλλιώς κάπου χάνεται το νόημα στην πορεία.

Ξαναβλέποντας όλα τα επεισόδια, συνειδητοποιώ το προφανές: ενώ στην πραγματική ζωή σαν θεατής περνούν 6 χρόνια, στον κόσμο του LOST πρέπει να μην έχουν περάσει ούτε 6 μήνες σύνολο!
Σκεφτείτε ότι ότι οι πρώτες 3 σεζόν είναι απλά περίπου 100 μέρες στο νησί, η 4η σεζόν έχει τα flash-forwards όπου τα γεγονότα στο νησί εκτυλίσσονται λίγες μέρες με τον επιστήμονα Φαραντέυ και τους δικούς του, η 5η σεζόν είναι οι λίγες μέρες στην Dharma το 1977 και αντίστοιχα λίγες μέρες στο νησί για όσους βρέθηκαν εκεί με το αεροπορικό της Ajira το 2007, και τέλος η 6η σεζόν που εξηγεί παράλληλα το supernatural παρελθόν του νησιού με τον Τζέικομπ και τον αδερφό του, τις περιπέτειες με τον Μαύρο Καπνό που διαρκούν επίσης λίγες μέρες μέχρι τον θάνατό του, καθώς και το «εναλλακτικό» σύμπαν που το αεροπλάνο δεν έπεσε ποτέ, μέχρι την τελική αποκάλυψη ότι στο εναλλακτικό σύμπαν -και μόνο εκεί!- είναι όλοι νεκροί.

Το θέμα είναι πως το LOST έχει συνέχεια παράλληλες ιστορίες (DHARMA initiative, οι αριθμοί, το hatch, οι OTHERS, flash-backs/flash-forwards) και πόσα άλλα, και αυτή είναι η ομορφιά του, ειδικά το δέσιμο στο μοντάζ. Οπότε μπορεί να βλέπεις λόγου χάρη 3 επεισόδια, και πρακτικά να αφορούν 1 μέρα. Σαν θεατής όμως αν έχεις διανύσει 3 βδομάδες, και στην πορεία ξεχνάς κάποιες σημαντικές λεπτομέρειες (το PREVIOYSLY ON LOST βοηθά να θυμόμαστε μεγάλα γεγονότα, αλλά όχι τις λεπτομέρειες), κάπου εκεί θεωρώ ότι αρχίζουν τα προβλήματα κατανόησης και στενής παρακολούθησης όλων των ιστοριών.

ΕΙΧΑΝ ΣΚΕΦΤΕΙ ΤΟ ΦΙΝΑΛΕ ΟΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΙ;

Δεν πιστεύω ότι οι σεναριογράφοι δεν είχαν σκεφτεί το τέλος. Από την 1η σεζόν (το 2ο μέρος του PILOT!) υπάρχουν νύξεις για τον Τζέικομπ, το καλό και το κακό (δείτε εδώ) όπου ο Λοκ δείχνει το τάβλι στον Γουόλτ και του λέει:
«Two players. Two sides. One is light, one is dark.» («Pilot, Part 2»)

Ο Damon Lindelof -executive producer και συνδημιουργός του LOST- σχολίασε για το θέμα του λευκού/μαύρου στη σειρά στο παιχνίδι τάβλι του Λοκ: «We did know that when Locke referred to the black and the white, that ultimately that concept was going to be personified by two individuals.»

Ίσως το time travel να προστέθηκε στην πορεία, αλλά ήταν πανέξυπνο γιατί λειτουργούσε διπλά: να μάθουμε από πρώτο χέρι τι συνέβη πραγματικά στην Ντάρμα, αλλά ταυτόγχρονα να μαγευτούμε από τα ταξίδια στον χρόνο, κάτι που κάθε άνθρωπος έχει οραματιστεί.

ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΟ LOST ΚΑΙ ΤΗΝ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ

Το LOST έχει ξεκάθαρα υπερφυσικά στοιχεία, τα οποία παραμένουν μέχρι το τέλος. Εξηγούνται πάρα πολλά, πώς δημιουργήθηκε ο μαύρος καπνός (όταν ο Τζέικομπ σκότωσε τον αδερφό του και τον πέταξε στην καρδιά του νησιού -το ΦΩΣ-), το νησί είναι αυτό που κρατά το καλό και το κακό σε μια ισορροπία στον κόσμο, και πολλά άλλα.
Ενδεχομένως οι fans περίμεναν μια ερμηνεία που θα εξηγούσε ρεαλιστικά ό,τι υπερφυσικό βλέπαμε, και γι’ αυτό εντάθηκε η απογοήτευση στο τέλος. Αλλά πάλι μιλάμε για μια λανθασμένη προσμονή από το κοινό, ενώ το LOST από την αρχή χτίζει την μυθολογία του για να σου εξηγήσει αρκετά -όχι κι όλα όμως- γύρω από αυτήν. Πάλι το κοινό πέφτει θύμα της φαντασίας του. Το LOST δεν κρύφτηκε ποτέ, και κανείς από τους δημιουργούς δεν ανέφερε ρητά ότι ενώ συμβαίνουν υπερφυσικά πράγματα το νησί είναι σαν όλα τ’ άλλα! Το νησί είναι ξεχωριστό, και όλοι έπεσαν εκεί για κάποιο λόγο.

Αυτή είναι η ομορφιά του LOST. Η Σειρά παίζει με το μυαλό μας, και αυτά που ξέρουμε ήδη για το καλό το κακό, την επιστήμη, την ηθική, και βάζει την δική της οπτική χωρίς να παίρνει και ξεκάθαρες θέσεις. Ποτέ δεν ξέρεις αν κάποιος χαρακτήρας είναι καλός ή κακός, πάντα αμφιταλαντεύεσαι. Αλλά έτσι δεν είναι και στη ζωή;

Το LOST ισορροπεί στον αιώνιο μύθο της θρησκείας, στο σκοινί της ελεύθερης επιλογής. Εκεί που νομίζεις ότι ποτέ δεν υπήρξε πραγματικά περιθώριο επιλογής σε δύσκολες καταστάσεις, τελικά οι ήρωες επιλέγουν. Κι εκεί που μιλούν για την μοίρα και πώς ήταν γραφτό να έρθουν στο νησί για να φερθούν ανάλογα, τους βλέπουμε να ψάχνουν την δική τους θέση στο νησί, στα γεγονότα, και τελικά να επιλέγουν.

Υπάρχει θεός; Ο Τζέικομπ και ο αδερφός τους είναι κάτι αντίστοιχο με Κάιν και Άβελ; Ο θεατής μπορεί να αφεθεί και να σκεφτεί με βάση την κουλτούρα του και να νιώσει συναισθήματα που αφορούν τον ίδιο. Εξάλλου το LOST απευθύνεται σε όλο τον πλανήτη, οι ήρωες είναι από όλα τα μέρη της Γης, άρα μιλάμε για ένα κοινό πολυπολιτισμικό με πολλά διαφορετικά θρησκεύματα.

Τέλος, ήθελα να αναφερθώ στον ηλεκτρομαγνητισμό και την σύνδεση του με το ΦΩΣ στο νησί – και κατ’ επέκταση με το Καλό και το Κακό. Παλιά δεν το καταλάβαινα και ίσως μου είχε φανεί αυθαίρετο. Τώρα πια όμως πιστεύω ότι αυτή η σύνδεση, είναι η σύνδεσμός μεταξύ επιστήμης και θρησκείας. Σε αρχαίους πολιτισμούς όπου δεν υπήρχε επιστήμη, οι μύθοι λειτουργούσαν σαν επιστήμη, και παράλληλα θρησκεία, και εξηγούσαν τον κόσμο γύρω μας. Θεωρώ πια ότι αυτή η γεφύρωση στη σειρά επιτυγχάνεται με το φως-καλό/κακό-ηλεκτρομαγνητισμό-χωροχρόνο. Οι δημιουργοί φτιάχνουν την δική τους κοσμογονία..
(εδώ ένα τελευταίο σχόλιο για την επανεμφάνιση παρόμοιοι μοτίβου στην 3η σεζόν TWIN PEAKS, όπου ξεκάθαρα ο Λυντς συνδέει τον ηλεκτρισμό και τη φωτιά με θεϊκές ιδιότητες, για τον ίδιο ακριβώς σκοπό).

ΤΕΛΟΣ

Το LOST ξεκίνησε και νομίζαμε ότι είναι μια απλή survivor σειρά, και τελικά μας ταξίδεψε σε μέρη όπου καμιά άλλη σειρά δεν έχει καταφέρει μέχρι τότε (ίσως μέχρι και σήμερα;).
Γι’ αυτό και θα παραμείνει πάντα η σειρά που τα ξεκίνησε όλα.
Και σαν αποχαιρετιστήριο, δείτε εδώ όλα τα bloopers στα γυρίσματα της σειράς, να κλείσει η Σειρά μ’ ένα τεράστιο χαμόγελο βλέποντας τους ηθοποιούς να κάνουν σαρδάμ, να ξεχνούν τα λόγια τους, και να γελάνε με την ψυχή τους!

ΥΓ1: Για παραπάνω λεπτομέρειες γενικά με τη σειρά, υπάρχει το fandom του LOSTPEDIA στα ελληνικά και εδώ στα αγγλικά με πολλά παραπάνω άρθρα.. Καλό κάψιμο!

ΥΓ2: Thumbs up σε όσους είδαν την 1η σεζον σε DVD , νοικιασμένο από το βίντεο κλαμπ της γειτονιάς, και μετά κάθε καλοκαίρι νοίκιαζαν της επόμενης, μόνο και μόνο για να δουν DELETED SCENES/EXTRAS/BLOOPERS και άλλα!
Άλλες εποχές..

Παράξενο μεγάλο, να περπατούν οι ζωντανοί με τους απεθαμένους. «Νεκρός Αδερφός» (2019)

Ένα φιλμ μικρού μήκους για τον Αλέξη από τον  Μάνο Τσίζεκ για να μην ξεχάσουμε ποτέ.

Δύο αστυνομικοί δολοφονούν εν ψυχρώ ένα νεαρό αγόρι και στη συνέχεια αποχωρούν με το περιπολικό τους και συνομιλούν επί ώρα μέσω ασυρμάτου με το κέντρο άμεσης δράσης λέγοντας ψέματα. Η ταινία είναι βασισμένη στις θέσεις της πολιτικής αγωγής στη δίκη για τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. Κατά τη διάρκειά της ακούγονται αποσπάσματα από σχολικές εκθέσεις του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου καθώς και από το δημοτικό τραγούδι «Του Νεκρού Αδερφού».
Σενάριο – Σκηνοθεσία: Μάνος Τσίζεκ
Παίζουν: Νικόλας Μπράβος, Δημήτρης Σταματελόπουλος
Παραγωγή: Freedom TV, Kypseli Cooperative Film Productions

Λίγα λόγια από τον σκηνοθέτη:

Η αδερφή του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου και η αδερφή του Κωνσταντίνου στην παραλογή «Του Νεκρού Αδερφού», έχουν το ίδιο όνομα: Αρετή. O Αλέξανδρος, για το δημοτικό αυτό τραγούδι είχε γράψει μια από τις τελευταίες του σχολικές εκθέσεις.
Η υπερφυσική ιστορία του νεκρού αδελφού, που τον σηκώνουν από το μνήμα οι κατάρες της μάνας, για να εκπληρώσει την υπόσχεση που έδωσε, είχε ευρύτατη διάδοση όχι μόνο σε όλο τον ελληνικό χώρο, αλλά και στους βαλκανικούς και τους άλλους λαούς της Ευρώπης.
Η ταινία μας αυτή ελπίζω, σαν τραγούδι, να ταξιδέψει από καρδιά σε καρδιά, σε όλες τις αλύτρωτες νεανικές ψυχές που στιγματίστηκαν από το τραύμα της εν ψυχρώ δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου – για να καταδικαστούν αμέσως μετά σε χρόνια λιτότητα ή μετανάστευση και να χαρακτηριστούν ως «η χαμένη γενιά της κρίσης».
Ο λαός ξέρει να εκτιμάει και να ξεχωρίζει το έντιμο και το αληθινό στην τέχνη, ξέρει επίσης να δημιουργεί και να είναι πρωτοπόρος. Το μαρτυρούν τα δημοτικά μας τραγούδια, οι τρεις χιλιετίες της ελληνικής ποίησης – που δεν έπαψε ούτε για έναν αιώνα να γράφεται και να μας εμψυχώνει, ακόμα και μέσα στις πιο σκοτεινές ώρες της τουρκοκρατίας, της κατοχής και της δικτατορίας.
Λαϊκή τέχνη αποτελεί η ταινία «Νεκρός Αδερφός», από την ανάγκη του ελληνικού λαού προέρχεται και σε αυτόν ανήκει. Στους δρόμους των «γκέτο» της Κυψέλης και των Εξαρχείων έχει γυριστεί. Για αυτό και επιλέξαμε η ταινία μας να μην πάει σε κανένα φεστιβάλ, αλλά να βγει απευθείας στο διαδίκτυο, τη μέρα και την ώρα που η σφαίρα ενός ειδικού φρουρού βρήκε στην καρδιά ένα 15χρονο αγόρι, αφαιρώντας του τη ζωή.
Σε μια περίοδο που κάποιοι τολμούν να μιλούν από θέσεις εξουσίας για «νέο Γρηγορόπουλο», εμείς απαντούμε με αυτό το τραγούδι.
Ο «Νεκρός Αδερφός» είναι ένα συνεργατικό εγχείρημα που δεν θα είχε ολοκληρωθεί χωρίς την βοήθεια και τη συνδρομή φίλων και συνεργατών. Επειδή δεν αναφέρονται αναλυτικά όλοι και όλες στους τίτλους, θα ήθελα επίσης να ευχαριστήσω εδώ προσωπικά και εκ μέρους της Kypseli Co-operative Film Productions, το Cine Trianon και τον Μιχάλη Ζέη, τη Natassa Tsoukala, τη Cynthia Mikkelsen, τον Κωνσταντίνο Κοτσώνη, την Aliki Retzou, τον Tasos Sagris, την Sissy Doutsiou, τον Christos Floros, την Liana Sakelliou και το Ίδρυμα Τάκης Σινόπουλος.

Η παρακάτω συνέντευξη είναι αναδημοσίευση από το doc.tv:

Σε ποια στοιχεία βασίστηκε το σενάριο του Νεκρού Αδελφού;

Το σενάριο βασίστηκε στα αναγνωστέα έγγραφα που προσκόμισε στο δικαστήριο η πολιτική αγωγή της οικογένειας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. Σε αυτά συμπεριλαμβάνεται το βίντεο της Λητώς Βαλιάτζα (που τράβηξε τη νύχτα της δολοφονίας από το μπαλκόνι της) καθώς και η απομαγνητοφώνηση της ασύρματης επικοινωνίας του κέντρου άμεσης δράσης με το όχημα Εξαρχείων. Το φιλμ περιέχει αποσπάσματα από κείμενα του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου.

Πως έφτασαν στα χέρια σου και ποια ήταν η αντίδρασή σου όταν τα διάβασες;

Στην ταινία ακούμε αποσπάσματα από σχολικές εκθέσεις του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, γραμμένες το φθινόπωρο του 2008. Η πρώτη φορά που ήρθα σε επαφή με αυτά τα κείμενα ήταν κατά τη διάρκεια της δίκης, στις αγορεύσεις της πολιτικής αγωγής. Στη συνέχεια, αντίγραφα των χειρογράφων μου δόθηκαν από την Ζωή Κωνσταντοπούλου, συνηγόρου της οικογένειας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. Είναι ιδιαίτερα συγκινητικό το γεγονός ότι πρόκειται για κείμενα γεμάτα αθωότητα, γραμμένα από ένα μικρό παιδί, με πολλές ευαισθησίες και όνειρα για το μέλλον.

Παρακολούθησες τη δίκη του Κορκονέα. Ποια ήταν η στιγμή που έχει μείνει μέσα σου;

Είναι πολλές στιγμές. Ξεχωρίζω όμως τις ιστορικής σημασίας αγορεύσεις της πολιτικής αγωγής, που έφεραν δικαστές και ενόρκους αντιμέτωπους με την τεράστια ευθύνη της απόφασής τους.

Ποιο είναι το στοιχείο ή το μήνυμα που θα ήθελες ιδανικά να επικοινωνήσει αυτό το φιλμ και ποιος είναι ο σκοπός για τον οποίο το δημιούργησες;

Να αποκατασταθεί στη συνείδηση του κοινού η αλήθεια για το τι συνέβη εκείνη τη νύχτα, βάσει των αποδεικτικών στοιχείων και της ανακριτικής έρευνας και να επικοινωνηθεί σε βάθος και με ουσία μια πτυχή αυτής της ιστορίας που ο κόσμος αγνοεί ακόμη και μετά από 11 χρόνια. Ο υψηλότερος σκοπός: να μην ξαναθρηνήσουμε άλλο παιδί νεκρό από το όπλο κρατικού οργάνου. [Πηγή: www.doctv.gr]

Μισέλ Φουκώ – Νόαμ Τσόμσκυ για την Ανθρώπινη Φύση.

Το βίντεο με αγγλικούς υπότιτλους:

live : τα μπλουζ του αποχωρισμού (Παρασκευή στο 6dogs) !

ο φίλτατος συναγωνιστής Ευθύμης Κούρτης με κάλεσε την Παρασκευή 6dogs, να πούμε κανά ρεμπέτικο, κανα μπλουζ, και να πιούμε γενικότερα. κοπιάστε, θα ακουστούν διάφορα προσωπικά τραγούδια μου (στα ελληνικά πάντα), που δεν έχουν ακουστεί ποτέ εκτός από παρεάκια. άντε ίσως και κάποιο από 43 ηλιοβασιλέματα 🙂

FB event: https://www.facebook.com/events/361318380603404/

εδώ ακούτε όλα τα τραγούδια του –> http://www.youtube.com/user/gammadeltaphi/videos

τα δικά μου έρχονται από φθινοπωράκι 🙂

«Ο Κούρτης αποφάσισε να εγκαταλείψει και πάλι για άγνωστο χρονικό διάστημα την πρωτεύουσα και να πάει στην Κέρκυρα να γίνει ψαράς ψυχών. Αυτήν τη φορά, όμως, θα αποχαιρετήσει τους θερμούς θαυμαστές του (τους ποιους;) με ένα live αφιερωμένο στον έρωτα τής ζωής του, την Αθήνα.

Ανοιχτή πρόσκληση-πρόκληση έχει κοινοποιηθεί σε φίλους και γνωστούς, καλλιτέχνες και μη, προκειμένου να τραγουδήσουν κι αυτοί μαζί του τα μπλουζ της πόλης που δεν κοιμάται ποτέ. Αλλά η αλήθεια είναι πως τον γράψανε όλοι, οπότε περιμένει επιβεβαιώσεις για να μπορέσει να ανακοινώσει και περισσότερα ονόματα… :/
Προς το παρόν, μάλλον τέσσερεις τραγουδιάρηδες θα εμφανιστούν στην πίστα.

Μια κουβέντα (κυριολεκτικά) για τον κάθε καλλιτέχνη:

Ευθύμης Κούρτης
«Ένα ξέρω: πως δεν βλέπω τίποτα.»

Cobalus
«Το ασυνείδητο γίνεται όνειρο και πάλι Αυτό.»

Αντώνης Κωνσταντάρας
«Το live αυτό θα φροντίσω να είναι και το τελευταίο σου…»

Κοντέσσα Σαράχ
[This thread has been found in violation of H.R. 3261, S.O.P.A. and has been removed]

Περισσότερες πληροφορίες:

six d.o.g.s
Αβραμιώτου 6-8
Μοναστηράκι
Αθήνα
T: +30 210 3210510
W: http://sixdogs.gr/ «

σαν το αριστεροχουντισμό που σε βολεύει.

ρεμπέτικη εκτέλεση σε 45άρι.

Αυτά τα λόγια με σφίξανε σαν πένσα
τα είπε χθες το βράδυ μια ψυχή
κι ένας φαλάκρας απ’ έξω κι από μέσα
χαμογελούσε, ναι, γιατί να σκοτιστεί;

Θυμάσαι που βαλάντωνες εκεί στην εξορία
και διάβαζες και Ρίτσο και αρχαία τραγωδία;
τώρα κοκορεύεσαι απάνω στον εξώστη
και μιλάς στο πόπολο σαν τον ναυαγοσώστη.
Στη φοιτητριούλα που σ’ έχει ερωτευτεί
θα σε καταγγείλω πονηρέ πολιτευτή.

Εκείνο που υψώνεται και σε εκμηδενίζει
είναι της καρδούλας μου το φως που ξεχειλίζει
κι ότι σε γλιτώνει και σου δίνει την αιτία
είναι που χρειάζεται κι η γραφειοκρατία.
Στη φοιτητριούλα που σ’ έχει ερωτευτεί
θα σε καταγγείλω πονηρέ πολιτευτή.

Ο πρώτος προβοκάτορας απ’ όλους στη ζωή μου
είναι η αφεντιά σου που αντιγράφει την φωνή μου
άλλαξες το σώμα μου με έπιπλα και σκεύη
σαν τον αριστεροχουντισμό που σε βολεύει.
Στη φοιτητριούλα που σ’ έχει ερωτευτεί
θα σε καταγγείλω πονηρέ πολιτευτή,
τζάμπα χαραμίζει θα πάω να της πω
το νεανικό της και αγνό ενθουσιασμό.

Χαρά να σε γιαούρτωνα εκεί που ρητορεύεις
εκεί που με χειροκροτάς χωρίς να το πιστεύεις
παίρνεις την αλήθεια μου και μου την κάνεις λιώμα
απ’ το πόδι με τραβάς βαθιά μέσα στο χώμα.

Διαβάστε και εδώ για πολύ όμορφη ανάλυση του τραγουδιού του Νιόνιου.

you keep me under your spell.

an acoustic cover from my band, i saw 43 sunsets, to these 2 great songs from DRIVE OST.

«I can come with you.
I could look out for you.»

I’m giving you a night call to tell you how I feel
I want to drive you through the night, down the hills
I’m gonna tell you something you don’t want to hear
I’m gonna show you where it’s dark, but have no fear

There’s something inside you
It’s hard to explain
They’re talking about you girl
But you’re still the same

I’m giving you a night call to tell you how I feel
I want to drive you through the night, down the hills
I’m gonna tell you something you don’t want to hear
I’m gonna show you where it’s dark, but have no fear

There’s something inside you
It’s hard to explain
They’re talking about you girl
But you’re still the same

There’s something inside you (there’s something inside you)
It’s hard to explain (it’s hard to explain)
They’re talking about you girl
But you’re still the same

I don’t eat
i don’t sleep
i do nothing but think of you

you keep me under your spell
you keep me under your spell
you keep me under your spell

listen and download for FREE our first self-released EP.

Find us in the following links :

i saw 43 sunsets on bandcamp / FREE download of our promo EP
i saw 43 sunsets on SoundCloud
i saw 43 sunsets on TUMBLR.
i saw 43 sunsets official YouTube channel
i saw 43 sunsets on MySpace.
official «i saw 43 sunsets» page @ FaceBook
official «i saw 43 sunsets» profile @ FaceBook
official «i saw 43 sunsets» Twitter
i saw 43 sunsets @ Jumping Fish

i saw 43 sunsets promo EP (free download).

το πρώτο μας EP διατίθεται επιτέλους δωρεάν για download στο παρακάτω λινκ.
i saw 43 sunsets promo EP @ bandcamp

καλές ακροάσεις παιδιά ^^

μπορείτε να μας βρείτε και στα παρακάτω λινκς (είναι πολλά, το ξέρω :Ρ)

i saw 43 sunsets on SoundCloud.
i saw 43 sunsets on bandcamp.
i saw 43 sunsets on YouTube.
i saw 43 sunsets on MySpace.
official ‘i saw 43 sunsets’ page @ FaceBook
official ‘i saw 43 sunsets’ profile @ FaceBook.
official ‘i saw 43 sunsets’ Twitter.
i saw 43 sunsets @ last.fm
i saw 43 sunsets @ Jumping Fish.

keep staring at the sunsets..