Και προχωρούσα μέσα στη νύχτα χωρίς να γνωρίζω κανένα κι ούτε κανένας με γνώριζε.

Δρόμοι παλιοί
που αγάπησα
και μίσησα ατέλειωτα

μέσα απ’ τους ίσκιους των σπιτιών va περπατώ
νύχτες των γυρισμών
αναπότρεπτες κι η πόλη νεκρή

Την ασήμαντη
παρουσία μου
βρίσκω σε κάθε γωνιά
κάμε να σ’ ανταμώσω κάποτε
φάσμα χαμένο του πόθου μου κι εγώ

ξεχασμένος κι ατίθασος
να περπατώ
κρατώντας μια σπίθα τρεμόσβηστη
στις υγρές μου παλάμες

Και προχωρούσα
μέσα στην νύχτα
χωρίς να γνωρίζω κανένα
κι ούτε κανένας
κι ούτε κανένας
με γνώριζε με γνώριζε

και προχωρούσα
μέσα στη νύχτα
χωρίς να γνωρίζω κανένα
κι ούτε κανένας
κι ούτε κανένας
με γνώριζε με γνώριζε

και προχωρούσα
μέσα στη νύχτα
χωρίς να γνωρίζω κανένα
κι ούτε κανένας
κι ούτε κανένας
με γνώριζε με γνώριζε

The great composer Mikis Theodorakis had just arrived in New York for a long on his tour of 15 major cities. While he was in New York he met with
Sidney Lumet who had heard a song of the great composer with the title entitled «Palioi Dromoi (Old Roads)» and was amazed by his skills; he
absolutely wanted to use his basic melody as the light-motive for his new movie «SERPICO».
Even though Mikis Theodorakis had was already on a very heavy tight schedule with his tour he accepted to compose a great music for a truly great movie.

The original score was composed by Mikis Theodorakis, nominated for both the Grammy Award for Best Original Score Written for a Motion Picture αnd the BAFTA award for Best Film Music.
Its Greek name is Dromoi Palioi, or «Old Streets». Sidney Lumet’s direction was recognized by both the BAFTAs and the Directors Guild of America. The film itself was nominated for the Golden
Globe award for Best Motion Picture – Drama. The film also received Academy Awards nominations for Best Actor in a Leading Role (Al Pacino) and Best Writing, Screenplay Based on Material
from Another Medium. The Writers Guild nominated the script for Best Drama Adapted from Another Medium. Pacino won his first Golden Globe award for Best Actor in 1974 for his performance in the film. He also received a BAFTA nomination for Best Actor.

Η εξερεύνηση του γνώριμου

Το σχέδιο είναι της Έλενας Γαζή (ακολουθήστε την στο instagram : fluarv_ )

Η Εξερεύνηση σαν δράση προκύπτει ως αποτέλεσμα μιας επιθυμίας. Εξερευνώ χωρίς να ξέρω Τι και αν θα βρω Κάτι, αλλά το πράττω για κάποιο σκοπό. Ο σκοπός αυτός είναι η απόκτηση Γνώσης, με την ευρύτερη έννοια.

Παράδειγμα: Η εξερεύνηση του διαστήματος. Πόσα νέα πειράματα, πόσα διαστημικά σκάφη να φτάνουν σε μακρινούς πλανήτες. Νέες θεωρίες δημιουργούνται και ανατρέπουν τις παλιές, νέες ανακαλύψεις, καινούρια δεδομένα. Όλα οδηγούν σε περαιτέρω γνώση, περισσότερα άρθρα, ακόμα πιο πολλά βιβλία, καταιγισμός λέξεων σε μια αυστηρή σειρά που έχει μέθοδο. Πόσο άγνωστο μοιάζει το Σύμπαν. Πόσα μυστικά θα κρύβει και περιμένει εμάς να τα ανακαλύψουμε. Έτσι δεν λένε οι ρομαντικοί και οι επιστήμονες;

Μετά από κάθε αναρώτηση, νιώθουμε τόσο μικροί μπροστά στο αχανές μυστήριο της ύπαρξης και του αιώνιου σχεδίου. Μήπως έτσι καταφέρουμε να απαντήσουμε στα θεμελιώδη ερωτήματα που βασανίζουν την ανθρωπότητα από την ώρα που άρχισε να μιλά; Γιατί βρισκόμαστε εδώ; Υπάρχει αυτή η μυστήρια ύπαρξη που ονομάζουμε θεό; Πώς γεννήθηκε το Σύμπαν; Και πόσες άλλες ερωτήσεις έχει αυτή η λίστα..
Οι ερωτήσεις αυτές μοιάζουν να υπάρχουν από πάντα, κι όμως όταν είμαστε παιδιά ρωτάμε με τον ίδιο τρόπο. Οι ψυχαναλυτές έχουν δείξει ότι τα παιδιά ρωτάνε πράγματα τους γονείς τους όχι επειδή θέλουν άμεσες απαντήσεις στα ερωτήματά τους, αλλά γιατί έμμεσα θέλουν να απαντηθούν τρία καίρια ερωτήματά τους: «γιατί ήρθα στον κόσμο, με θέλατε και ήρθα, πώς ακριβώς έγινε αυτό;». Όλη η επιθυμία για γνώση ξεκινά από την παιδική ηλικία, και δεν πρέπει να το ξεχνάμε.

Το κυριότερο πρόβλημα της επιστήμης είναι ότι «αφανίζει» το υποκείμενο. Ακούγεται περίεργο σαν έννοια αλλά σκεφτείτε: δεν μοιάζει σαν οι εξισώσεις να λειτουργούν μόνες τους; Δεν χρειάζεται κάποιο ανθρώπινο χέρι να τις γράψει, απλά πρέπει κάποιος κάποια στιγμή να τις σκεφτεί, αλλά μετά απο εκείνη την στιγμή απλά υπάρχουν αυτούσιες και αυθύπαρκτες. Έτσι η γνώση συνεχίζεται μόνη της ακέφαλη, και ο Άνθρωπος άφαντος.. Το ζητούμενο έγκειται στη δομή του επιστημονικού Λόγου, και είναι ωφέλιμο να το αναγνωρίσουμε για να προχωρήσουμε παρακάτω.

Αυτός είναι ο κυριότερος λόγος ώστε να αντιληφθούμε ότι τα καίρια ερωτήματα που απασχολούν έναν άνθρωπο δεν βρίσκουν απάντηση στην Σελήνη ή πιο μακριά. Τα φλέγοντα θέματά μας είναι ο ίδιος μας ο εαυτός, η οικογένειά μας, η ζωή μας, πώς ερωτευόμαστε, γιατί κάνουμε τα ίδια λάθη, γιατί επαναλαμβάνουμε νοσηρές καταστάσεις.. Η ένστασή μου δεν βρίσκεται στο ότι η επιστήμη πρέπει να σταματήσει να αναζητεί και να εστιάσουμε στον άνθρωπο, αλλά να εισέλθει ο άνθρωπος στην επιστήμη. Το ερώτημα του γιατρού «Πού είναι ο πόνος;» με το «Πού πονάτε; Πώς νιώθετε;», είναι θεμελιωδώς διαφορετικό. Το πρώτο καταντάει τον άνθρωπο ένα στεγνό βιολογικό οργανισμό που απλά ο πόνος του εμφανίζεται σε κάποιο όργανο, ενώ ο δεύτερος αναγνωρίζει την προσωπικότητα και τα συναισθήματα του ασθενή και τον αντιμετωπίζει πραγματικά «ανθρώπινα».

Όταν εξερευνούμε κάτι, δεν πρέπει να ξεχνάμε για ποιο λόγο το εξερευνούμε. Πολλές φορές, περνά ο καιρός και ο σκοπός έχει χαθεί, έχουμε χαθεί κι εμείς οι ίδιοι, και απλά κυνηγάμε μια γνώση που δεν έχει τίποτε να προσφέρει. Κάθε τι καινούριο έχει πολλά να πει, αλλά και το παλιό δεν είναι τόσο γνώριμο όσο νομίζουμε. Κλείνοντας, η επιθυμία μου είναι να επιστρέψουμε στα πρωταρχικά ερωτήματα γιατί εκεί πιθανώς θα βρούμε απαντήσεις και στα ύστερα ερωτήματα. Ας κρατήσουμε την αμφιβολία μας και την ένεργεια μας ακέραιη, ας κάνουμε την αδράνεια πέρα, και επιτέλους ας εξερευνήσουμε αυτό που νομίζουμε ότι ξέρουμε ήδη.

η χθεσινή βραδιά.

amazing-city-cosy-dream-favim-com-2529384

χαιδεύω τα μάγουλά σου, κι εσυ κλείνεις τα μάτια..
ο χρόνος σταματά, μόνο σιωπή τριγύρω
λίγα πεύκα
μακριά από την πόλη
απαλά χάδια και λέξεις που με τρυπάνε
άνοιξε τα μάτια και κοίτα με πάλι
άλλη μια φορά
άλλη μια..
και μίλα μου.

Salad days are gone.

γιατί μόνο ένα τραγούδι δεν αρκεί. όλος ο δίσκος διαμάντι.

αλλά θα σταθώ στο 1ο τραγούδι που ονοματίζει και όλο τον δίσκο.

Αφιερωμένο σε όσους γέρασαν πριν την ώρα τους.

As I’m getting older, chip up on my shoulder
Rolling through life, to roll over and die

Missing hippy Jon, salad days are gone
Remembering things just to tell ‘em so long

Oh mama, actin’ like my life’s already over
Oh dear, act your age and try another year

Always feeling tired, smiling when required
Write another year off and kindly resign

Salad days are gone, missing hippy Jon
Remember the days just to tell ‘em so long

Oh mama, actin’ like my life’s already over
Oh dear, act your age and try another year

9eac95c5

Τήνελλα Καλλίνικος !

Το αριστούργημα του Σαββόπουλου , Αχαρνής.
Λίγα λόγια για το έργο, εδώ.

ΑΧΑΡΝΗΣ
Ο Αριστοφάνης που γύρισε απ’ τα θυμαράκια

Τον έκτο χρόνο του Πελοποννησιακού πολέμου ο αθηναίος πολίτης Δικαιόπολης συνάπτει χωριστή συνθήκη ειρήνης με τους Σπαρτιάτες. Για τον εαυτό του και την οικογένειά του αποκλειστικά. Ομάδες καρβουνιάρηδων από το Μενίδι ξεκινούν να τον λιντσάρουν ως προδότη. Αλλά ο Δικαιόπολης ετοιμάζεται να γιορτάσει τα Διονύσια. Και το εννοεί. Μαγειρεύει!

Εδώ φίλε θεατή αρχίζει και η δουλειά του μουσικού που, έχοντας ανάλογες ελπίδες, βάζει τα όργανα.

ΚΙΝΗΣΗΣ 1η
Έρχονται οι Αχαρνής με κοτρόνες στα χέρια για το λιθοβολισμό του Δικαιόπολη. Δηλαδή; Η γιορτή θ’ αρχίσει με λιθοβολισμούς;
Ουδεμία έκπληξη. Η επίθεση των καρβουνιάρηδων είναι απολύτως μέσα στο πρόγραμμα του εορτασμού. Όλ’ αυτά είναι ρόλοι που έχουν παιχτεί και ξαναπαιχτεί χιλιάδες φορές. Βάλτε σε λειτουργία το παιχνίδι έχοντας μάθει απ’ έξω αυτά τα μέρη της παλιάς, χαμένης γιορτής που έφτασε ως εμάς για να ξανακερδηθεί. Ας έρθει λοιπόν ο γέρικος, κωμικός, γενναίος, συγχυσμένος και ποδοσφαιρικός και ηρωικός χορός στη σκηνή, γιορταστικά, με ήχους από κουδουνάκια και σήμαντρα σαν αμαξάκι που έρχεται, σαν εσπερινός ή καλύτερα σα συσσίτιο. Δηλαδή, θα φάμε και θα πιούμε, και νηστικοί θα κοιμηθούμε.

Εδώ όσοι γουστάρετε
κυνήγι μες το πλήθος
θα ‘ναι καλό το θήραμα
για όλη την πολιτεία
Χίλιοι από σας
ποιοι τον είδανε
και ξέρουνε τη γη που κρύβει
αυτό τον ειρηνάκια
Φανερώστε τον εμπρός
ΦΑΝΕΡΩΣΤΕ
Αχ συμφορά μου μας ξέφυγε
ΤΟΝ ΤΙΠΟΤΕΝΙΟ
Ανάθεμα στα γηρατειά
Ήμουνα νιος ένα τσουβάλι δηλαδή
με κάρβουνα στη ράχη
και δώσ’ του έτρεχα πίσω απ’ τον
(Γιούτσο ή τον Φαιλο) ;;;;; ;
Δε θα τον άφηνα λοιπόν
τον ειρηναίο το σκύλο
ας ήταν και του άνεμου
την αλαφράδα να ‘χει

Ξέφυγε γιατί σκούριασαν τα κόκαλά μου όλα
γιατί τα σκέλια βάρυναν του γέρου (Λακρατρίχου);;;;;;;
ωστόσο εμπρός να μη θαρρεί πως ήτανε παιχνίδι
έστω και μ’ Αχαρνιώτες γέρους τούτη η ανηφόρα
Δία πατέρα, Θεοί!
Δία πατέρα, Θεοί!
Τούτος ο άνθρωπος με τους εχθρούς έκλεισε ειρήνη
με μισημένους εχθρούς που τα χωράφια μου ρημάξαν
Το μίσος μου φαρμάκι βαθιά στη ρίζα τους θα μπει
για να τους ξεπατούσει και να τους ξεπατούσει
τ’ αμπέλια μου να μην ξαναπατήσουν
Δία πατέρα, Θεοί!
Δία πατέρα, Θεοί!
Να βρεθεί!
Μαζέψτε πέτρες τον άνθρωπο ζητάω
φέρτε γύρω όλους τους στόχους
ώσπου να φανερωθεί
και τότε δε θα κουραστώ
να τον πετροβολάω
Ευθυμείτε!…
Συνέχεια