η αθωότητα μας χαιρετά από το απέναντι πεζοδρόμιο.

2.
καταδικασμένοι να κυνηγάμε τη δυϊκότητα μέχρι το τέλος.
έχει πιο πολύ πλάκα έτσι, δε συμφωνείς?

και πώς αλλιώς να το καταφέρουμε αυτό?
τρέχουμε.
σε διαφορετικές, παράλληλες, εφαπτόμενες, και -με λίγη παραπάνω συγκρατημένη αισιοδοξία- τεμνόμενες πορείες.
ο ουρανός μάς θυμίζει την ξεχασμένη μας παιδικότητα. όχι χαμένη όμως.
λέξεις, υποσχέσεις, όνειρα και ματαιοδοξία.
χτυπάμε και πονάμε τους γύρω μας για να απαλύνουμε τη μοναξιά μας.
πρέπει να αποδράσουμε. θέλουμε να αποδράσουμε. το ονειρευόμαστε.
λόγια λόγια λόγια.

η ευτυχία πρέπει να φωνάξει πιο δυνατά.

Advertisements