ένωση.

«Ενας κόσμος σιωπηλός, ένας τοίχος φωτεινός τη σκιά σου εκεί παγώνει».

Σε τι στέκεστε σιωπηλός σήμερα; Κι αλήθεια, η σιωπή είναι ένωση ή εξορία;

Συνήθως προτιμώ να στέκομαι σιωπηλός απέναντι στα πράγματα, τα αφήνω να ωριμάζουν μέσα μου και μετά τα φιλτράρω, καθαρίζω τις σκέψεις μου για να διακρίνω καθαρά, είναι μια διαδικασία που εμπεριέχει τη σιωπή. Οι συνθήκες της ζωής δεν έχουν σχέση με την ποίηση. Η ποίηση είναι μια σιωπηλή παράλληλη ζωή στην καθημερινή ζωή ενός ανθρώπου που δημιουργεί ή φτιάχνει κάτι τέλος πάντων. Η καθημερινότητα είναι πολύ σκληρή. Αυτό το γνωρίζουμε όλοι. Πιστεύω πως η σιωπή είναι και ένωση και εξορία, κάθε τι έχει μια διπλή όψη. Τα πάντα έχουν μία διπλή όψη. Η σιωπή είναι ένας τρόπος κατανόησης, εμβάθυνσης. Πολλές φορές μου αρέσει να σιωπώ, γιατί η σιωπή δημιουργεί προεκτάσεις, ανοίγει δρόμους για να βγείς στις ακτές της αλήθειας και η αλήθεια είναι κάτι που μέσα στην ιστορία του κόσμου έχει στρέψει κάποιους ανθρώπους σε μια εσωτερική εξορία. Στην εξορία της αλήθειας που πολλοί άνθρωποι φοβούνται να αντικρύσουν.
Συνέχεια