για σένα.

«Τη θάλασσα τη θάλασσα ποιος θα μπορέσει να την εξαντλήσει;»

Advertisements

Κίμωλος.

New Yersey Turnpike ridin’ on a wet night ‘neath the refinery’s glow, out where the great black rivers flow
License, registration, I ain’t got none, but I got a clear conscience
‘Bout the things that I done
Mister state trooper please don’t stop me…

Maybe you got a kid maybe you got a pretty wife, the only thing that I got’s been botherin’ me my whole life
Mister state trooper please don’t stop me

In the wee wee hours your mind gets hazy, radio relay towers lead me to my baby
Radio’s jammed up with talk show stations
It’s just talk, talk, talk till you lose your patience
Mister state trooper please don’t stop me

Hey somebody out there, listen to my last prayer
Hi ho silver-o deliver me from nowhere

I am old but still a child.

Memories, my memories
How long can you stay
To haunt my days
She came without a farthing
A babe without a name
So much ado about nothing
Is what she’d try to say
So much ado my lover
So many games we played
Through every fleeted summer
Through every precious day

All Dead All Dead
All the dreams we had
And I wonder why I still live on
All Dead All Dead
And alone I’m spared
My sweeter half instead
All Dead
And Gone
All Dead…

All Dead All Dead
At the rainbow’s end
And still I hear her own sweet song
All Dead All Dead
Take me back again
You know my little friend’s
All Dead
And gone
All Dead and gone

Her ways are always with me
I wander all the while
But please you must forgive me

I am old but still a child

All Dead All Dead
But I should not grieve
In time it comes to everyone
All Dead All Dead
But in hope I breathe
Of course I don’t believe
You’re dead
And gone
All Dead
And gone

and i’ve been thinking way too hard about how this might all start.

hey, i wanna tell you about someone i used to know
could never contemplate just how far down low i’d go,
down to my knees
i want to be the one to see your colours bleed

yeah, I’ve been thinking about the girl i want to be
don’t want to spend my life trying to be free
helplessly, can’t you see
i gotta unlock the door to my destiny

and i ve been thinking way too hard about how this might all start

i see silver lined skies
sun bleached coloured eyes
a dusk full of life
and pale blue birthed from your golden eye

and i ve been thinking way too hard
about how this might all start
and i ve been thinking way too hard
about how this might all start

Εσείς έχετε κάνει ψυχανάλυση; Είδαμε τους «Επιβάτες» στο Studio Μαυρομιχάλη.

Duduka Theater

Ένα ασανσέρ στη μέση της σκηνής. Είναι ήδη μέσα ένας επιβάτης. Ο δεύτερος μόλις που το προλαβαίνει και μπαίνει μέσα. Είναι ο ασθενής μαζί τον ψυχαναλυτή του. Ξαφνικά, το ασανσέρ σταματά. Τα κινητά τους είναι εκτός δικτύου και οι δυο τους, εγκλωβίζονται στο στενό χώρο του ασανσέρ που θα γίνει ο τόπος μιας πρωτόγνωρης αλλά πολύ ουσιαστικής «συνεδρίας»!

Η παράσταση είναι εξαιρετική και τόσο σύγχρονη! Το βραζιλιάνικο έργο του Flavio Goldman παίζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα στο Studio Μαυρομιχάλη σε σκηνοθεσία του επίσης βραζιλιάνου Φίλιππου Μέντες Λάζαρη. Η πρώτη παρουσίαση του έργου στην Ελλάδα φιλοδοξεί να αποτελέσει μία γέφυρα πολιτισμού ανάμεσα στις δύο χώρες. Το κλειστοφοβικό συναίσθημα που προκαλείται από την σκηνοθεσία είναι πολύ έντονο, αλλά με στοιχεία έντασης και αρκετού χιούμορ, δίνοντας μια πολύπλευρη εμπειρία στο κοινό. Οι δύο πρωταγωνιστές (Αλέξανδρος Σωτηρίου, Στέλιος Ξανθουδάκης) παίζουν εξαιρετικά σε ένα τόσο σύγχρονο κείμενο, και μας κρατούν σε εγρήγορση σε όλη…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 638 επιπλέον λέξεις

Μερσώ, ήρωας ή παρίας; Είδαμε τον Ξένο του Καμύ στο Θέατρο 104.

Duduka Theater

Μια άδεια αίθουσα. Λίγη άμμος στο κέντρο και τρεις βράχοι. Οι τρεις ηθοποιοί μας εξηγούν εξαρχής όλη την ιστορία επιγραμματικά, σαν να επρόκειτο για διδαχή και όχι απλά μια παράσταση. Οι ρόλοι εναλλάσονται, ο καθένας ανεβαίνει τον δικό του Γολγοθά σαν άλλος Σίσυφος, σε ένα έργο που η ένταση κορυφώνεται μέχρι το «λυτρωτικό» φινάλε.

Η σκηνοθεσία (Δημήτρης Τσιάμης) μαζί με την απόδοση του κειμένου είναι εμπνευσμένη μιας και μπλέκει διάφορα μέρη της ιστορίας και δεν τα παρουσιάζει χρονολογικά, δίνοντας έτσι άλλα νοήματα στην παράσταση. Φωτίζονται κρυφές πτυχές του Μερσώ και φαίνεται περίτρανα η επιθυμία να συνδεθεί εννοιολογικά με τον Σίσυφο, όπως άλλωστε ήθελε και ο Καμύ. Οι τρεις ηθοποιοί (Γεράσιμος Μιχελής, Μιχάλης Οικονόμου, Κλεοπάτρα Μάρκου) ξεπερνούν τις ήδη μεγάλες προσδοκίες μας και είναι εξαιρετικοί σε τόσο πολυσύνθετο έργο, δίνοντας μοναδικές ερμηνείες. Το κοινό τούς κοιτά κατάματα σε αυτό το εσωτερικό δράμα και καθηλώνεται από την έντασή τους.. Οι φωτισμοί (Σάκης…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 402 επιπλέον λέξεις