Μετατροπές.

Το συμφωνικό έργο ‘Patterns & Permutations’ [ή ‘Μετατροπές’ κατά την ελληνική απόδοσή του από τον ίδιο τον Χρήστου] έκανε παγκόσμια πρεμιέρα στην Αθήνα, στο θέατρο Ρεξ στις 11 Μαρτίου 1963, με την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών υπό τη διεύθυνση του Ανδρέα Παρίδη. Έντονες αντιδράσεις, καθώς και αντεγκλήσεις μεταξύ του κοινού, σημειώθηκαν κατά τη διάρκεια της εκτέλεσης, οι οποίες καταγράφηκαν και στον ημερήσιο Τύπο. Ένας λόγος ίσως ήταν ότι η πρεμιέρα αυτού του σπάνιας δυναμικής έργου με τις άγριες συνηχήσεις και τα πολλά κρουστά, ατυχώς είχε τοποθετηθεί σε ένα κλασικό πρόγραμμα, ανάμεσα στον Κοριολανό του Μπετόβεν και ένα κονσέρτο για τσέλο και ορχήστρα του Σούμαν.

Στην ταινία «Anaparastasis: Life & Work of Jani Christou (1926-1970)«, ο μαέστρος Rupert Huber χαρακτηρίζει το έργο «εκστατικό», ενώ ο συνθέτης Νίκος Μαμαγκάκης αναφέρει μια ιστορία για την εκτέλεση που έκανε ο Michael Gielen το 1966 στο Darmstadt, τότε που ο διάσημος Γερμανός αρχιμουσικός είχε «κόψει» ένα μεγάλο μέρος του έργου. Η μοναδική ηχογράφησή του προέρχεται από την εκτέλεση στο στούντιο του ΕΙΡ (Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας) το 1962, όπου ο Ανδρέας Παρίδης διηύθηνε την Συμφωνική Ορχήστρα της Ραδιοφωνίας.

***

Christou’s symphonic piece ‘Patterns & Permutations’ had its world premiere in Athens, Rex Theatre, on 11 March 1963, with the Athens State Orchestra under Andreas Parides’ baton. During the performance, intense and vulgar reactions were reported among the audience, becoming also an issue on the daily press. One reason may be that this piece of rare dynamic, wild dissonances and fiery percussive parts, had been programmed between Beethoven’s ‘Coriolan’ overtures and Schumman’s concert for cello and orchestra.

In the film «Anaparastasis: Life & Work of Jani Christou (1926-1970)«, conductor Rupert Huber labels the work as «ecstatic», while Greek composer Nikos Mamangakis tells a story for Patterns’ second performance by Michael Gielen, in Darmstadt, 1966; there, the famous German conductor had made a big cut in the middle part and didn’t perform it on its whole. The piece’s only recording comes from a studio session at the Greek Radio Broadcast, with the resident Radio Symphonic Orchestra under Parides’ baton in 1962.

hqdefault

Ατάκα κι επιτόπου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s