Ἂν ἐσὺ δὲ μοῦ τὸ δώσεις τὸ φιλὶ ποὺ σοῦ ζητῶ, θὰ σ᾿ τὸ πάρω μὲ τὸ ζόρι κι ἂς μὲ φέρουνε νεκρό.

Ὁ ἥλιος καὶ τὸ φεγγάρι συμφωνήσανε τὰ δυό,
νὰ σὲ κάνουν τέτοια νέα, νὰ μαραίνεις κάθε νιό.

Τ᾿ ἀπεφάσισα νὰ γίνω στὴν Ἁγιὰ Σοφιὰ κουμπές,
νά ῾ρχονται νὰ προσκυνᾶνε μαυρομάτες καὶ ξανθές.

Ἂν ἐσὺ δὲ μοῦ τὸ δώσεις τὸ φιλὶ ποὺ σοῦ ζητῶ,
θὰ σ᾿ τὸ πάρω μὲ τὸ ζόρι κι ἂς μὲ φέρουνε νεκρό,
τέσσερις θὰ μὲ περάσουν ἀπ᾿ τὴν πόρτα σου νεκρό.

Ἄσπρη, μαρμαρένια βρύση, πῶς κρατᾶς κρύο νερό,
ἔτσι κι ἐγὼ ὑποφέρω τῆς ἀγάπης τὸν καημό.

xeimerinoi kolim

Ατάκα κι επιτόπου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s