Μέρες σαν κι αυτές.

DSC_0071

Υπάρχουν μέρες σαν κι αυτές.

ο ήλιος χαϊδεύει τις λευκές πολυκατοικίες
τα αυτοκίνητα είναι σιωπηλά
τα βήματα είναι όλο και πιο απαλά
οι σκιές δεν μαλώνουν με τις ηλιαχτίδες
οι φωνές μας αγκαλιάζουν τη μουσική

όλα είναι αποστασιοποιημένα
δεν ακούω με τα αυτιά
δεν βλέπω με τα μάτια
δεν αγγίζω με τα δάχτυλα
μόνο είμαι έξω από εμένα

και ανεβαίνω
ανεβαίνω

πιο ψηλά
εκεί που η Βαβέλ μοιάζει υπόγειο ανήλιαγο
εκεί που το φως καίει
εκεί που η όραση είναι ηδονική
εκεί που το τέλος είναι έτοιμο να με αγκαλιάσει χαμογελώντας

Υπάρχουν μέρες σαν κι αυτές, όπου όλα μοιάζουν να ζουν.

Ατάκα κι επιτόπου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s