άλας.

«αλάτι στις πληγές» , εγώ λέω οινόπνευμα.
οι λέξεις αποκτούν νέα σημασία, καθώς σπάνε τις αντιστάσεις και τα θέλω σου.
Έρως και Θάνατος.
η αιώνια μίξη.

πότε ήξερες τι ήθελες?
πότε νόμιζες ότι ήξερες αλήθεια?
αυτά τα χαχανητά τριγύρω όλο και πληθαίνουν, σαν να μιλούν με κραυγές.
«Χρυσές» κραυγές.

οι λέξεις σου πηγάζουν από την άγνοια της μονοδιάστατης κοινωνικής σου ύπαρξης.
γιατί επιμένεις να αγνοείς τη φύση σου?-
γιατί σε απωθείς βαθιά μέσα σου?
δε θα καταλάβεις αλλιώς.
δε θα μάθεις ποτέ.
αν δεν το κυκλώσεις το κτήνος, πώς θα πνίξεις το κέντρο του?

είναι κι αυτή η δεκτικότητα και η ταύτιση τριγύρω, σαν ιός που εξαπλώνεται με μανία καταστροφής.
(αυτή η θυμωμένη μαζική ερωτοληψία λόγω καταπιεσμένων ορμών.)
με κάνει να νιώθω οτι δεν υπάρχει χρόνος, ότι χάνεται το παιχνίδι πριν καν αρχίσει.
με κάνει να φοβάμαι.
με κάνει να γράφω αυτές τις λέξεις σαν ημερολόγιο.

άραγε, θα τα θυμόμαστε όλα αυτά κάποτε και θα γελάμε?

One thought on “άλας.

  1. marlenseventyfive Οκτωβρίου 15, 2012 / 15:55

    Reblogged this on marlenseventyfive and commented:
    Δεν τα κατάφερα ποτέ στη ποίηση γιατί φθονούσαμε η μία την άλλη, μα τούτο δω το κλέβω και το μοιράζω γιατί ως από μηχανής «θεός» ξεπήδησε σαν από όνειρο (ή μήπως είναι εφιάλτης) του μεσημεριανού μου ύπνου.

Ατάκα κι επιτόπου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s