Οι «αφορισμοί» του Νίτσε.

«Πώς? Είναι ο άνθρωπος απλός ένα λάθος του Θεού?
Ή μήπως ο Θεός είναι ένα λάθος του Ανθρώπου?»

«Τι? Ένας μεγάλος άνθρωπος?
Εγώ βλέπω μόνο τον ηθοποιό του ίδιου του εαυτού του.»

«Η ανθρωπιά μου δε συνίσταται στο να νιώθω πως είναι οι άνθρωποι, αλλά στο να αντέχω αυτο που νιώθω όταν είμαι μαζί τους.»

«H πιο αγνή φράση που άκουσα ποτέ : < Στον αγνό έρωτα, είναι η ψυχή που περιβάλλει το σώμα>.»

«Ποια είναι η σφραγίδα της απελευθέρωσης?
Να μην ντρέπεσαι πια ενώπιον του εαυτού σου.»

«Επικίνδυνες αρετές.
-Σ’αυτή την περίπτωση γίνεται διπλά μισητός γιατί προκαλεί διπλά ντροπή:πρώτα με την μνήμη του και μετα με την μεγαλοψυχία του.»

«Βοήθησε εσύ τον εαυτό σου, τότε θα σε βοηθήσουν όλοι. Αρχή της αγάπης προς τον πλησίον

«Τι είναι ευτυχία?
Το αίσθημα ότι η δύναμη μεγαλώνει – ότι μια αντίσταση εξουδετερώνεται.»

«Ωριμότητα του ανθρώπου: είναι να ξαναβρίσκει τη σοβαρότητα που είχε παιδι, όταν έπαιζε.»

«Και ο χρόνος μετριάτει από την καταραμένη μέρα από την οποία άρχισε αυτή η συμφορά -από την πρώτη μέρα του Χριστιανισμού! Γιατί να μην τον μετρούμε από την τελευταία μέρα του χριστιανισμού? Γιατί όχι από σήμερα? Επαναξιολόγηση όλων των αξιών!»

Μια «γρήγορη» ματιά στις ιδέες του Νίτσε.

Διαβάστε και άλλα στο λινκ παρακάτω:

Ατάκα κι επιτόπου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s