Συναχωμένος μου ‘’ρχεσαι.

το 1000ό post στο blog είναι Μάρκος.
άντε και στην επόμενη χιλιάδα.

Συναχωμένος μου ‘ρχεσαι, αμάν, αμάν, μουρμούρη μ’από πέρα
και μεσ’στα χέρια σου κρατάς, συνάχη μου, μιά δίκοπη μαχαίρα.

Με ποιόν τα ‘χεις, συνάχι μου, αμάν, αμάν και πας να καθαρίσεις
τη ιδική σου θίξανε και πας να εγκληματίσεις.

Κοίτα καλά συνάχι μου, αμάν, αμάν, που πάντα ξεσπαθώνεις,
εκεί π’ανακατέβεσαι, συνάχη μου, μπέσα ποτέ μη δώκεις.

Το πουλασιλίκι σου, αμάν, αμάν και πάψε το συνάχι
και δεν ανακατέβομαι, συνάχη μου, σε οτι κι αν σου λάχει.

Συναχωμένος μου ‘ρχεσαι, μουρμούρη μου, μάγκα μου από πέρα
και μεσ’στα χέρια σου κρατάς, συνάχη μου, μιά δίκοπη μαχαίρα.

Ηχογραφήθηκε 1934. Σύνθεση κι ερμηνεία του Μάρκου Βαμβακάρη. «Συνάχης» είναι ο μουτρωμένος, ο θυμωμένος αλλά και ο μαστουρωμένος. Ο Νέαρχος Γεωργιάδης στο βιβλίο του «Ο Μάρκος όπως τον γνώρισα» υποστηρίζει πως το τραγούδι αυτό το έγραψε ο Μάρκος θέλοντας να σατιρίσει το Νίκο Μάθεση με τον οποίον ήταν στα «μαχαίρια». Ορχήστρα με μπουζούκι, κιθάρα και κομπολόι σε ποτήρι. Δίσκος HMV AO 2185.

Ατάκα κι επιτόπου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s