Guest editors – Summer edition: Μια καλοκαιρινή επιστολή από τους i saw 43 sunsets.

Πηγή

Ακόμα ένα καλοκαίρι. Το φετινό, όμως, πολύ διαφορετικό από τα άλλα. Έρχεται σαν ανάσα δύτη στα βαθιά, που χαμογελά στη γοργόνα του για μερικά ακόμα δευτερόλεπτα. Γιατί ξέρει ότι σε λίγο πρέπει να ανέβει πάλι στην επιφάνεια. Γιατί ο βυθός είναι δύσκολος. Όπως και όλη η χρονιά που έφυγε. Αλλά χαμογελά. Ο δύτης χαμογελά! Έτσι αναμένουμε κι εμείς το καλοκαίρι. Να έρθει, να λυτρώσει, να δροσίσει, να δώσει ανάσες. Να βάλει στη λήθη τα παλιά, έστω και για λίγο. Ξυπνά αναμνήσεις, μα θέλει να φτιάξει και καινούργιες. Πιο δυνατές και διαφορετικές.

Το καλοκαίρι πάει μαζί με διακοπές, όλα οδηγούν εκεί. Και πάντα στην αρχή του πυκνώνουν οι υποχρεώσεις και η ασχήμια μαζί τους. Σαν να θέλει να κάνει πιο όμορφο το μετά. Αυτή η τάση για ισορροπία και για αδράνεια θα μου κάψει το μυαλό. Μα συμβαίνει πάνω από εμάς και μας προσκαλεί να την ακολουθήσουμε απελευθερωμένοι πια. Δεν το αποζητά. Μόνο ένα νεύμα κάνει.

Πανελλήνιες, εξεταστικές, έρωτες, πρώτα φιλιά, ψίθυροι, ματιές, φωτιές, λάθη, τα καινούργια, μα και τα παλιά.

Ξυπνάς ένα πρωί από τη ζέστη και ξεκινάς τα ασταμάτητα τηλεφωνήματα.. «Πού θα πάμε φέτος;», «πότε θα κλείσουμε εισιτήρια ρε παιδιά;», «όχι ρε σε εκείνο το νησί, έχει ξαναπάει η Θάλεια, θα έρθει η φίλη σου τελικά;», «να πάρω μαζί και τον τζουρά;», ακόμα θυμάμαι τη φωτιά στην άμμο πέρσι, «ρε ψήσου να τραγουδήσουμε αγκαλιά πάλι».

Αλλά βρίσκεις την άκρη. Όπως κάθε χρόνο. Η μαγεία θα ξαναγίνει πραγματικότητα.

Και φτάνεις στο νησί, γιατί δεν μπορώ να φανταστώ καλοκαίρι μακριά από νησί. Απλά δεν είναι καλοκαίρι. Δεν έχεις καταλάβει ακόμα ότι έρχεται η γλυκιά παράνοια του αδυσώπητου ήλιου. Άγονα μέρη, θάλασσες πίσω από δάση, όλα τα έχει αυτή η χώρα. Και παντού ο ήλιος συντροφιά να εξουθενώνει με τον ιδρώτα του ενώ παράλληλα να δίνει δύναμη.

Rooms to let, ταξί σε διαφορετικά χρώματα από το κλασικό κιτρινόμαυρο, χωριάτικες σαλάτες με εξωτική γεύση, νιώθεις όλα να σε αγκαλιάζουν. Κοινωνός της στιγμής. Συμπονάς αυτούς που μπαίνουν στο πλοίο καθώς βγαίνεις, αμελώντας ότι σε λίγο θα το κάνεις κι εσύ. Αλλά όχι, τώρα είναι η δική σου βδομάδα. Και θα τη ζήσεις, θα την φωτογραφίσεις, θα τη βουτήξεις, θα την πιεις, θα την ερωτευθείς, θα τη φιλήσεις, θα τη νιώσεις. Όσο δεν πάει.

Βιβλίο στην παραλία, ριγέ ομπρέλες, αντηλιακό με δείκτη προστασίας 5, ποτό πάνω στην άμμο, ύπνοι καθώς σηκώνεται ο ήλιος, μεθύσια και μεθυσμένα φιλιά, υποσχέσεις καινούργιες από εφήμερα φλερτ γύρω από κοχύλια και αυτό το πλοίο που όλο φτάνει.

Για την επιστροφή δε μιλάω. Δε χρειάζεται να την μνημονεύουμε ακόμα. Είμαστε στη μέση του καλοκαιριού, το οποίο μοιάζει έτοιμο να εκραγεί φέτος. Και να μας γεμίσει αστέρια γύρω του. Ανυπομονησία μόνο.

Πάντως, για τα 43 ηλιοβασιλέματα, αυτό το καλοκαίρι έρχεται πριν από το πρώτο μεγάλο βήμα της μπάντας. Την ηχογράφηση του πρώτου δίσκου. Ο καθένας θα το περάσει αλλού και αλλιώς. Πολύ κάμπινγκ, αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Η θάλασσα, η άμμος, τα αστέρια και οι εαυτοί μας που κουβαλάμε αδιάκοπα μαζί. Κιθάρες να τρίζουν, χορδές να σπάνε και ούζα να εναλλάσσονται με ρακές. Τέλη Αυγούστου πίσω στο ραντεβού.

Καλό καλοκαίρι σύντροφοι. Τα λέμε στας παραλίας.

Ατάκα κι επιτόπου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s