Ships are launching from my chest.

Sleep don’t visit, so I choke on sun
And the days blur into one
And the backs of my eyes hum with things I’ve never done

Sheets are swaying from an old clothesline
Like a row of captured ghosts over old dead grass
Was never much but we made the most

Welcome home

Ships are launching from my chest
Some have names but most do not
If you find one, please let me know what piece I’ve lost

Heal the scars from off my back
I don’t need them anymore
You can throw them out or keep them in your mason jars

I’ve come home

All my nightmares escaped my head
Bar the door, please don’t let them in
You were never supposed to leave
Now my head’s splitting at the seams
And I don’t know if I can

One thought on “Ships are launching from my chest.

Ατάκα κι επιτόπου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s