into the wild.

είναι το βουνό.
είναι η φύση.
είναι η δροσιά που σε κάνει να αναπνέεις με άλλους ρυθμούς.
οι βόλτες που κάνουμε. οι πεζοπορίες. οι ανηφόρες.
όσες φορές ερχόμαστε εδώ -γελάς?-.
σηκώνεις το κεφάλι, τα αστέρια είναι άπειρα από πάνω μας, και το φεγγάρι ανεβαίνει όλο και πιο ψηλά όσο η νύχτα ενηλικιώνεται.
οι μουσικές πετούν ανάμεσα στα κλαδιά και εμείς χορεύουμε.
πάλι.
μέχρι το πρωί.
λουζόμαστε στις λίμνες, λικνιζόμαστε μες στα ποτάμια και επιβιώνουμε μέσα σε σπηλιές.
ο Σούπερτραμπ χαμογελά στον φακό.
το φως διαπερνά την κάμερα μα και την μνήμη μου.
πάλι χάθηκα.
κάθε φορά.
μέσα στην άγρια φύση.
στην αγνότητα του είναι και στην αυθεντικότητα της στιγμής.
πάμε να φύγουμε.
ΤΩΡΑ.

Ατάκα κι επιτόπου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s