όταν η θάλασσα αναπνέει.

01610003

τα κύματα σου με χαϊδεύουν, με νανουρίζουν.
οι παφλασμοί των σκέψεών σου είναι η ουτοπία της αυγής μου.
-στο ηλιοβασίλεμα γεννήθηκαν και ταξίδεψαν σε άγνωστες αβύσσους-
τα κοχύλια πάντα θα μου δίνουν τη θάλασσα στα αυτιά μου, χωρίς τον καρχαρία που διψά για το αίμα του χορευτή της τελευταίας παράστασης των κύκνων.
ο ήλιος πετά από πάνω μας.
και μας δροσίζει με τη φωτιά του.
και χορεύουμε κι εμείς, σε μια τρελή αμμουδιά με τρελά παιδιά και τρελά όνειρα.
ποιος μπορεί να μας στερήσει αυτό το καλοκαίρι?
γελάμε.
παίζουμε.
ερωτευόμαστε.
και βουτάμε στα αλατισμένα νερά με κλειστά τα μάτια.
φιλιόμαστε.
υπάρχουμε σε ένα κενό που γεμίζει από στιγμές και ερημικές οάσεις συναισθημάτων.
υπάρχουν οι νότες – τις βλέπεις ή μόνο τις ακούς?-
υπάρχει το τέλος
υπάρχει η αρχή
και ναι, υπάρχεις εσύ.
πουθενά, κάπου, παντού.

μην αργείς.
το καλοκαίρι μας είναι εδώ.
το καίμε μαζί?

Ατάκα κι επιτόπου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s