πες μου πια τι θες.

Μ’ έχεις καιρό ξεχάσει
στην πίσω τσέπη του blue jean
που πέταξες προχθές.
Κι εγώ που σ’έχω
»μη βρέξει και μη στάξει»
βρε ξεχασιάρη, που να πάρει,
πες μου πια τι θες,
πες μου πια τι θες.

Θέλεις να περιμένω
για να γεμίσει το φεγγάρι
πρώτα για να’ρθεις.
Ή πριν με στήσεις και δεν έρθεις,
πανάθεμά σε, δε θυμάσαι
τίποτα να πεις,
πες μου πια τι θες…

Τέρμα λοιπόν, σ’αυτά που ξέρεις,
σαν τελευταία χάρη-χάρη-χάρη στο ζητώ.
Ψάχνω το υπόλοιπο μισό μου
κι όχι για να παρη-παρη-παρηγορηθώ.
Πες μου πια τι θες…

Ατάκα κι επιτόπου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s