το χαμόγελο της.

κόκκινα κανόνια πυροβολούν γαρύφαλα πάνω σε φτερωτά άλογα που βγαίνουν από το στόμα σου χαμογελώντας ενώ υποδέχτηκες τον βασιλιά της λίθινης εποχής σου τρέποντας τους στρατιώτες σου σε άτακτο πνιγμό μέσα στην τάφρο του έρωτα μας που τα λευκά σου χέρια μετατρέπουν τον πάγο σε αψέντι αυτό το χειμωνιάτικο απόγευμα καθώς γύρω μας η νύχτα έγινε γιορτή η μέρα έγινε νύχτα και το ηλιοβασίλεμα ηφαίστειο που σκάει σε υπερκαινοφανείς αστέρες που κάνουν το σύμπαν να βουλιάζει στα μάτια σου χορεύοντας.

Ατάκα κι επιτόπου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s