βουνό, κραυγές, παρελθόν.
για κάποια κάποτε ήταν αγαπημένη λέξη.
μνήμη είναι ό,τι σώθηκε.

Oh, how I faint when I call upon your aid.
Feeling the loss of burden and hearing cries from flowers raped.
When you alone set kingdom on fire,
I admire the beauty of love lost and hellish desire.
As your slave.
How can I ride upon hillsides
when the beasts that beares me is at war with the sight of me?
Shall I tend to your desire?
– Let him feed on the sluts that spat on me…
…Let me.
My eyes and my heart is at war with them.
Let me, and I shall carry you and throw you
into waters that kept me and mine alive.

Share the joy with me, fiery one.

My art given you life.
My tones makes you weep and moan.

– «Listen, the corpse blesses forlorn.»

…Let me.


Ατάκα κι επιτόπου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )


Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.