..and we’re still around.

κάποτε όλα άνθιζαν.
το χαμόγελό σου γέμιζε τα κενά.
οι νότες έβρισκαν τον δρόμο τους.
τα αμάξια δεν έκαναν θόρυβο.
τα φώτα ήταν ζεστά.
το βράδυ ερχόταν γλυκά και μας σκέπαζε χωρίς να τρομάζουμε.

τώρα όλα νεκρά και κρύα.
η φωτιά άρχισε να σβήνει.
ο χρόνος έγινε πιο γρήγορος. αδυσώπητος.
φύγαμε και οι δυο.
και είμαστε κάπου εκεί έξω.
με τον άνεμο να μεταφέρει τις σκέψεις μου σε σένα, αλλά να επιστρέφει κενός.

..κάποτε όλα ήταν εδώ.

Ατάκα κι επιτόπου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s