το φως έγινε κερί που ράντισε με ακτίνες τη νύχτα και ντρόπιασε την πανσέληνο.

μέσα στο αμάξι.
αναμονή.
προσδοκίες -πάντα- αδικαιολόγητες, αλλά είναι εκεί.
δεν μπορείς να τις διώξεις.

κάποτε έχτιζες φρούρια και γκρέμιζες τείχη.

είσαι ακόμα εδώ?
μόνο ο καπνός υπάρχει στο δωμάτιο.
κι αυτός ήδη πετά μακριά απ’το μπαλκόνι μου.
ο λόφος έγινε βουνό και η θάλασσα εξατμίστηκε.
οι λέξεις σου είναι ακόμα γραμμένες στα βράχια.
μέχρι πότε τα κύματα θα αλλάζουν πορεία για να μην τις σβήσουν?

ο στρατηγός αποσύρθηκε. δε δίνει διαταγές πια.
ο μάντης σκότωσε τον μανιτού και αυτοτυφλώθηκε.

κανείς δεν μπορεί να ξέρει τίποτα πια.

ΤΙΠΟΤΑ.

πριν?

τώρα?

ποιος να ξέρει!

Advertisements

Ατάκα κι επιτόπου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s