ένωση.

«Ενας κόσμος σιωπηλός, ένας τοίχος φωτεινός τη σκιά σου εκεί παγώνει».

Σε τι στέκεστε σιωπηλός σήμερα; Κι αλήθεια, η σιωπή είναι ένωση ή εξορία;

Συνήθως προτιμώ να στέκομαι σιωπηλός απέναντι στα πράγματα, τα αφήνω να ωριμάζουν μέσα μου και μετά τα φιλτράρω, καθαρίζω τις σκέψεις μου για να διακρίνω καθαρά, είναι μια διαδικασία που εμπεριέχει τη σιωπή. Οι συνθήκες της ζωής δεν έχουν σχέση με την ποίηση. Η ποίηση είναι μια σιωπηλή παράλληλη ζωή στην καθημερινή ζωή ενός ανθρώπου που δημιουργεί ή φτιάχνει κάτι τέλος πάντων. Η καθημερινότητα είναι πολύ σκληρή. Αυτό το γνωρίζουμε όλοι. Πιστεύω πως η σιωπή είναι και ένωση και εξορία, κάθε τι έχει μια διπλή όψη. Τα πάντα έχουν μία διπλή όψη. Η σιωπή είναι ένας τρόπος κατανόησης, εμβάθυνσης. Πολλές φορές μου αρέσει να σιωπώ, γιατί η σιωπή δημιουργεί προεκτάσεις, ανοίγει δρόμους για να βγείς στις ακτές της αλήθειας και η αλήθεια είναι κάτι που μέσα στην ιστορία του κόσμου έχει στρέψει κάποιους ανθρώπους σε μια εσωτερική εξορία. Στην εξορία της αλήθειας που πολλοί άνθρωποι φοβούνται να αντικρύσουν.

«Εχω κάνει τόσα λάθη, όλη μου τη νιότη στάχτη, ένα διάτρητο τοπίο, ένας κόσμος από κρύο».

Τι  υπάρχει που μπορεί να λιώσει τους πάγους που φτιάχνει ο  καθένας μέσα του;

Η φωνή της ψυχής μας. Αυτή που χρόνια υπάρχει από τη γέννησή μας και που κάποια στιγμή μετά την εφηβεία την απομακρύνουμε σ’ ένα κουτί μέσα μας, δίνοντας προτεραιότητα στην επιπολαιότητα, στη διάνοια, στη φαντασίωση, στο πώς πρέπει να είμαστε εξωτερικά και όχι τόσο εσωτερικά. Στο φαίνεσθαι, στις τάσεις που έχουν τεράστια σημασία στον κόσμο ανέκαθεν. Η πτώση του ανθρώπου ξεκινά από τη στιγμή που καλωσορίζει μέσα του το ψέμα και όλα τα αρνητικά στοιχεία που μπαίνουν από την ανοιχτή πόρτα και μας κάνουν να πιστεύουμε πως είμαστε άτρωτοι, όμως αφήνουν ένα κενό μέσα μας. Ζούμε δηλαδή για μεγάλο μέρος της ζωής μας με κενά που μας οδηγούν φυσικά στο κενό. Οι άνθρωποι γοητεύονται από αυτό που είναι πιο εύκολο, λιγότερο κοπιαστικό και επικίνδυνο από το να προσεγγίσουν την πραγματική αλήθεια. Έχουν φτάσει στο σημείο να πιστεύουν ότι η αλήθεια δεν υπάρχει. Έτσι διαμορφώνουν εγωιστικές στάσεις ζωής και καθοδηγούνται από μια πλάνη που τους οδηγεί αργά αργά στην καταστροφή. Αυτό ακριβώς περιγράφω και στο τραγούδι «διάνοια». Αντί να αφήνουμε πίσω μας ζωή, αφήνουμε στάχτες. Αυτοί οι πάγοι είναι τα κενά μας.

«Οταν περνάς γίνομαι ένα παιδί, κάθε σταθμός κι ένας δρόμος φυγής, τα όνειρά μου εσύ κουβαλάς».

Μπορείς να ξαναζωντανέψεις το παιδί που πέθανε μέσα σου;

Ο καθένας θάβει μέσα του, αυτό που τον συμφέρει να θάψει, όμως η αθωότητά μας είναι σίγουρο πως δεν πεθαίνει ποτέ. Απλά αν την θάψεις βαθιά θέλει χρόνο μετά για να την τραβήξεις από το βυθισμένο πλοίο. Νομίζω πως το παιδί που έχουμε μέσα μας, είναι η φλόγα της ουσιαστικής αγάπης. Είναι ο εαυτός μας που τον απομακρύναμε για να γίνουμε κάτι άλλο. Όλοι «σκοτώνουμε» αυτό το παιδί, αλλά όταν αφήσουμε τη φλόγα να ανάψει, μπαίνουμε σε ένα άλλο επίπεδο σκέψης, ποιότητας και ζωής. Όλοι εμείς που ζούμε εκτός φυλακών έχουμε κάνει αρκετά μικροεγκλήματα απέναντι στον διπλανό μας, στους φίλους, σ’ αυτούς που νομίσαμε ότι αγαπήσαμε, στη γη, στη φύση. Κάθε φορά που κάνουμε το κακό απλά θάβουμε το παιδί που είμαστε, πιο βαθιά.

«Είμαι ελεύθερος, η λεωφόρος είναι άδεια σαν καλοκαίρι, όλα κάποτε τελειώνουν».

Πώς γίνεται να νιώθεις  ελεύθερος όταν πια  δεν υπάρχει τίποτε γύρω σου; είναι μια φυλακή κι η αγάπη;

Το τραγούδι μιλάει για την εσωτερική εξορία, αυτή την πορεία προς την αναζήτηση της αλήθειας.  Νομίζω ότι είναι το πιο σκληρό τραγούδι του δίσκου, αλλά μόνο αυτά τα λόγια βρήκα για να περιγράψω αυτή την πορεία. Ο ήρωας σ’ αυτό το τραγούδι είναι ελεύθερος γιατί πέταξε από πάνω του όλα τα ψέμματα, τα βάρη, την πλάνη, τη διαστρέβλωση της αλήθειας, τους φόβους και στο τέλος βγαίνει από αυτή τη φυλακή που ο ίδιος είχε κλείσει τον εαυτό του. Είναι η στιγμή της συνειδητοποίησης των πραγμάτων γύρω του. Αυτό τον κάνει απόλυτα ελεύθερο, γιατί έχει πετάξει όλο το βάρος από πάνω του και ξαφνικά μέσα στην άδεια λεωφόρο μπορεί να πεί για πρώτη φορά … ναι, είμαι ελεύθερος. Είναι η πρώτη φορά που ενώθηκε με τον αληθινό εαυτό του χωρίς να παρεμβάλλεται κανένα ψέμα.

«Κάποιος από δίπλα μου πέρασε, μήπως είμαι εγώ;».

Πώς σε βρίσκεις άμα σε χάσεις;

Συμβαίνει καθημερινά σε πολλούς ανθρώπους αυτό, μη σας φαίνεται περίεργο. Πολλοί άνθρωποι δεν έχουν επαφή με τον εαυτό τους. Είναι καθημερινό σύμπτωμα. Η καλοπέραση χωρίς μέτρο, ο αμοραλισμός, η απομόνωση, αιχμαλωτίζουν τον κόσμο στα δόκανα μιας συλλογικής ψύχωσης. Είναι ένα γενικό συναίσθημα που οδηγεί τον κόσμο στον αρνητισμό. Ο κόσμος που βλέπουμε γύρω δεν είναι άλλο παρά η αντανάκλαση της συνείδησης μας. Νομίζω πως η αποξένωση έχει προέλθει από το γεγονός ότι ο άνθρωπος έχει αποξενωθεί από τη φωνή της συνείδησης του, από αυτή τη φωνή που μπορεί να του δώσει πνευματική διάκριση. Σε αντίθεση, δεν ακούει τίποτε παρά απόηχους του έξω κόσμου που άφησε να έρθουν μέσα του σε μια ακατέργαστη μορφή. Εμπιστεύεται κυρίως τα ένστικτά του και αυτά τον οδηγούν σε επαναλαμβανόμενα λάθη, σε ερημικά τοπία, στο τυχαίο, σε μια αναποτελεσματική απερισκεψία, σε μια επιπόλαιη κοσμοθεωρία.

«Η ζωή έρχεται από μια πηγή πέρα από τα μακρινά δάση, πέρα απ’ τη θάλασσα, πέρα απ’ το μεγάλο μακρύ δρόμο, πέρα απ’ το άδειο δωμάτιο».

…και  καταλήγει πού;

Για να καταλήξεις κάπου, εξαρτάται πού θέλεις να πάς, πού οδηγείς τον εαυτό σου. Αυτό το ξέρει ο καθένας μας πολύ καλά ή μπορεί απλά να προσποιείται ότι δεν το ξέρει  και να αυτοχαϊδεύεται, ενώ κατά βάθος πνίγεται.

«Ξαφνικά χωρίς να ρωτήσει κανέναν, πέρασε από ένα σούπερ μάρκετ άφησε τα ρούχα της σε ένα γκαράζ και πήγε μέχρι τη θάλασσα για να μαζέψει κοχύλια, για να αποδεσμεύσει τον κόσμο και να δει τον ορίζοντα για πρώτη φορά».

Πότε  είδατε για πρώτη  φορά τον ορίζοντα;

Πριν δύο χρόνια, ναι, μου πήρε πολλά χρόνια.

Πηγή.

Ατάκα κι επιτόπου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.