λα, λα, λα.

λα λα λα.
σύννεφα που πεταρίζουν σε καρδιές που χτυπούν μόνο για ένα μοναδικό όργανο κάθε βράδυ.
η φωνή σπάει πριν τα απομεινάρια της φτάσουν το πάτωμα και φαγωθούν από το χορτοφάγο ψάρι.
το ξύλο μεταμορφώνεται σε λίμνη που πάλλεται και δίνει τον ρυθμό σε όποιον είναι αρκετά τρελός να ακολουθήσει.
οι χορδές χρωματίζουν τον αέρα που κάηκε από μαχαίρια και χάρτες όταν τα χαμόγελα έπαψαν να είναι συγκαταβατικά.
και ο τράγος πίνει και μεθά την αγέλη του με τη φωνή του, τα λόγια του και την αγάπη του.

λα.
λα.
λα.

Advertisements

Ατάκα κι επιτόπου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s