<< Θυμάσαι την πρώτη φορά που συναντηθήκαμε; >>, σχεδόν ψιθύρισε το κορίτσι κοιτώντας μπροστά τον ορίζοντα και τα φώτα της παραλίας που είχαν ντύσει τη νύχτα.
Ο κόσμος έτρεχε χαρούμενος κάτω από τα λευκά και θαμπά φώτα και δίπλα από τα ιστιοφόρα. Γέροι και πολλοί νέοι που γελούσαν δυνατά σε όλους, χόρευαν πιασμένοι. Οι πιο δυνατές και οι πιο επιφανειακές φιλίες περπατούσαν αγκαλιασμένες σαν ένα και τα χαμόγελα καθρεφτιζόταν στο νερό σαν σ’ ένα θολό παράλληλο σύμπαν.
